Χριστουγεννιάτικες βιτρίνεςΗ διακόσμηση της βιτρίνας καταστήματος είναι τέχνη, που έχει σαν αποτέλεσμα την προσέλκυση των πελατών να το επισκεφθούν.

 

Πηγή: just-lolo.blogspot.com

To Art Deco δεν ήταν κίνημα ούτε καλλιτεχνικό ρεύμα αλλά μάλλον μια τάση στο design.

Ξεκίνησε από τη Γαλλία το 1920, αλλά εμφανίστηκε επίσης (ανάμεικτο με άλλα στυλ) στη Βρετανία και στην Αμερική το 1930. Πήρε το όνομά του από την έκθεση Paris Exposition Des Arts Decoratifs Et Industriels (1925) . Στην έκθεση αυτή το συγκεκριμένο στυλ είχε κατακλύσει σχεδόν τα πάντα.

Οι πηγές έμπνευσης είναι ποικίλες. Η τάση Art Deco επηρεάστηκε από τα καλλιτεχνικά ρεύματα του κυβισμού και του Φωβισμού αλλά και από μια σειρά άλλων πηγών όπως από τα Ρωσικά μπαλέτα, από την αφρικανική και αιγυπτιακή τέχνη, από το σχεδιασμός ορισμένων μοντερνιστών όπως από του Josef Hoffmann, του Frank Lloyd Wright, του Adolf Loos, κλπ

Το Art Deco ήταν γυαλιστερό, γεμάτο πολυτέλεια, με ακριβά υλικά όπως το ελεφαντόδοντο και το σμάλτο. Τα έπιπλα, τα προϊόντα, οι εσωτερικοί χώροι, οι προσόψεις έχουν έντονη γραμμικότητα, με λίγες διακοσμήσεις.

Γνωστοί εκπρόσωποι είναι ο Jacques- Emile Ruhlmann, ο Rene Lalique, ο Jean Dunand, ο A.M Cassandre

http://seyrigian.blogspot.com/2009/08/magic-of-lalique.html

To Art Deco, στη πραγματικότητα δεν αντιπροσώπευε την αληθινή πολυτέλεια και το πραγματικά ακριβό. Αντίθετα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήθελε εσκεμμένα να δώσει την εντύπωση του πολυτελούς και του ακριβού χωρίς όμως να είναι. Σε αυτόν το στόχο βοηθούσαν τα συγχρονα υλικά όπως το χρώμιο, το χρωματιστό γυαλί, ο βακελίτης, κλπ.

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης του 1925, το Art Deco δέχτηκε έντονη κριτική από τους μοντερνιστές, κυρίως λόγω του φανταχτερού του ύφους, Το ενδιαφέρον για το Art Deco αναβίωσε το 1960 κυρίως ως σημείο αναφοράς στο κίνημα του μοντερνισμού.

chelsea atelier contemporary living room

contemporary living room design by new york architect Chelsea Atelier Architect, PC

Τί μέγεθος πρέπει να έχουν τα χαλιά του σπιτιού μας; Οι καναπέδες πρέπει να πατούν πάνω στο χαλί ή όχι; Πόσο πρέπει να απέχουν τα χαλιά από τον τοίχο; 

Home office eclectic home office

Τοποθέτηση μικρότερου χαλιού πάνω σε μεγαλύτερο χαλί ή μοκέτα.

Ο κατάλογος μέ όλα τα φωτιστικά της εταιρείας Artemide για το 2011.

Ο Ιταλός Ettore Sottsass αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σχεδιαστές του 20 αιώνα. Το έργο που άφησε πίσω του περιλαμβάνει μια μεγάλη συλλογή από έπιπλα, κοσμήματα, γυάλινα αντικείμενα, φωτιστικά και μηχανήματα γραφείου. Γεννήθηκε στην πόλη Innsbruck από Ιταλούς γονείς. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην πόλη Trento και το 1928 μετακόμισε στο Τορίνο, όπου και ξεκίνησε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στο πολυτεχνείο της πόλης (1934). Αποφοίτησε το 1939.

Ως στρατιώτης στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1943) έζησε στο Μαυροβούνιο, και εκεί βρήκε την ευκαιρία να δημιουργεί σχέδια για ρούχα, τα οποία τυπώνονταν σε τοπικά εργαστήρια. Μετά το τέλος του πολέμου, ξεκίνησε συνεργασία με την ομάδα των αρχιτεκτόνων Giuseppe Pagano στο Τορίνο. Το ενδιαφέρον του για τα δυσδιάστατα σχέδια βρήκε διέξοδο στη σχεδίαση εξωφύλλων και κασκόλ.

Το 1946 μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου μαζί με τον Bruno Munari οργάνωσαν το πρώτο διεθνές σόου αφηρημένης τέχνης. Το δικό του γλυπτό έργο, συνδύαζε στοιχεία του κινήματος του νεοπλαστικισμού με στοιχεία σουρεαλιστών καλλιτεχνών. Το 1950, άρχισε να πειραματίζεται με το υλικό Plywood, με το πλαστικό και τα μέταλλα και να προσεγγίζει τις οργανικές φόρμες.

Στην μαζική παραγωγή προϊόντων μπήκε δυναμικά μετά το 1955. Τα 1956 εργάστηκε για αρκετούς μήνες στο στούντιο του George Nelson στη Νέα Υόρκη. Η εμπειρία του από την Αμερική, του έδωσε την ευκαιρία να αντιληφθεί την έννοια της μαζικής παράγωγης και την αξία της ταχύτητας στον ανεπτυγμένο κόσμο ενώ ήρθε και σε επαφή με την ποπ αρτ και τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό.

Το 1957, ξεκίνησε συνεργασία με την εταιρεία Olivetti. Το γνωστότερο ίσως δημιούργημά του, αφόρα την γραφομηχανή Valentine, η οποία ήταν ελαφριά, κατασκευασμένη από κόκκινο πλαστικό και σύντομα έγινε ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα της εποχής της.

Η γραφομηχανη Valentine (1969), πηγή εικόνας: www.wikipedia.com

Ο Sottsass επηρεαζόταν από τα ταξίδια του. Το 1961 ταξίδεψε στην Ινδία και αμέσως μετά σχεδίασε μια σειρα κεραμικών αντικειμένων τα οποία ονόμασε «The Ceramics of Darkness». Το 1965 σχεδίασε μια σειρά επίπλων για την εταιρεία Poltronova: γνωστό έργο είναι το Lotus table, το οποίο θυμίζει το πόδι του Μίκυ Μάους.

Καθώς ο Sottsass χρησιμοποιούσε την οπτική γλώσσα αλλά και επαναπροσδιόριζε γνωστά αντικείμενα αλλά με καινούργια οπτική, θεωρήθηκε πρωτοπόρος του μεταμοντερνισμού. Άλλωστε, μπορούσε άνετα να κινείτε μεταξύ του χώρου της τέχνης, της χειροτεχνίας και του design.

Στις αρχές του 70 δημιούργησε λιγοστά μόνο σχέδια για μαζική παράγωγη. Το 1975 ξεκίνησε να συνεργάζεται με το Studio Alchymia. Όμως λόγω της "ιδεολογικής" διαφωνία του με τον Alessandro Mendini, εγκατέλειψε την ομάδα το 1981. Σύντομα δημιούργησε την γνωστή ομάδα Memphis και την ομάδα Sottsass Associati. Το πρώτο του αρχιτεκτονικό έργο ολοκληρώθηκε το 1990.

Τα τελευταία καθίσματα που σχεδιάστηκαν από το Sottsass

Σαμπανιέρα (1979) σχεδιασμένη από το Sottsass για τον οίκο Alessi

Γνωρίζετε ότι το δάπεδο είναι το δομικό στοιχείο που επιβαρύνεται περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στοιχείο του εσωτερικού χώρου; Ποιά είναι όμως τα βασικά κριτήρια επιλογής του καταλληλότερου δαπέδου;

ΒΑΣΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΔΑΠΕΔΩΝ

Οι ιδιότητες του υποστρώματος και του φέροντος σκελετού

Πριν ξεκινήσουμε να αναζητούμε τον τύπο και το υλικό του δαπέδου, θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσουμε ότι το κτίριο, από άποψη στατικότητας, είναι κατάλληλο ώστε να "φέρει" το βάρος του δαπέδου. Στις σημερινές κατασκευές, το κριτήριο αυτό πληρείται πάντοτε. Δε συμβαίνει όμως το ίδιο στις παλαιότερες κατασκευές και ιδίως στα παραδοσιακά κτίσματα, όπου το δάπεδο στηρίζονταν για παράδειγμα σε ξύλινα δοκάρια.

Μερικά υλικά δαπέδων, όπως η πέτρα είναι βαριά ενώ κάποια άλλα, όπως το βινύλιο είναι πολύ ελαφριά. Το δάπεδο, επίσης θα πρέπει να συνεργάζεται με το υπόστρωμα και ιδίως κατά τη συστολή/ διαστολή του.

Το κόστος του δαπέδου

Το κριτήριο αυτό είναι σύνθετο και περιλαμβάνει την αρχική αγορά του υλικού, το κόστος τοποθέτησης, τη διάρκεια ζωής και τέλος το κόστος συντήρησης. Για παράδειγμα, ένα δάπεδο, το οποίο είναι οικονομικό στην αγορά του, μπορεί να προκύψει τελικά ακριβότερο αν η διάρκεια ζωής του είναι μικρή ή απαιτεί συνεχώς συντήρηση και επισκευές.

Στο βιβλίο "Θέματα Οικοδομικής' του Ε.Μ.Π (1999) εντοπίσαμε μια γενική κατάταξη των δαπέδων ανάλογα με το κόστος τους (από το ακριβότερο προς το φθηνότερο) και αφορούν υλικά της ίδιας ποιότητας:

  • Ξύλινα δάπεδα
  • Μάρμαρο
  • Κεραμικά πλακάκια
  • Μωσαϊκά
  • Συνθετικά υλικά (βυνιλικά, μοκέτες)

Οι ιδιότητες του δαπέδου

Το δάπεδο πρέπει να προσφέρει ηχοαπορροφητικότητα δηλ. να απορροφά τους παραγόμενους θορύβους (ηχομόνωση από αερόφερτους και χτυπογενείς θορύβους), θερμομόνωση να εμποδίζει δηλ. τη μετάδοση της θερμοκρασίας και μικρή απορροφητικότητα, δηλ. να μην απορροφά τα διάφορα υγρά που ενδεχόμενα χύνονται επάνω του.

Από τα υλικά δαπέδου, μόνο η μοκέτα έχει καλή ηχοαπορροφητικότητα καθώς απορροφά τους ήχους και μεγάλο μέρος των κρότων.

Αντοχή στη φθορά

Ο κάθε χώρος έχει διαφορετικές απαιτήσεις αντοχής. Για παράδειγμα, αν πρόκειται για την επένδυση μιας σκάλας σε ένα δημόσιο κτιρίου, από την οποία θα διέρχονται δεκάδες επισκέπτες καθημερινά, τότε το υλικό που θα επιλεγεί θα πρέπει να έχει μεγάλη αντοχή στις μηχανικές καταπονήσεις. Αντίθετα, αν πρόκειται για ένα δάπεδο στο υπνοδωμάτιο μιας κατοικίας, οι απαιτήσεις αντοχής είναι σαφώς μικρότερες.

Συνεπώς θα πρέπει να συνυπολογίζεται αφενός τη χρήση του χώρου και αφετέρου την αντοχή του δαπέδου στη φθορά, στις μηχανικές καταπονήσεις (βάδισμα ανθρώπων, μετακίνηση και χτυπήματα από διάφορα αντικείμενα κ.λπ.), στις χημικές επιδράσεις των απορρυπαντικών, των οξέων κ.λπ., στο χρόνο και τη φωτιά.

Αντοχή στην υγρασία

Στους υγρούς χώρους καθώς και στα δάπεδα που βρίσκονται σε εξωτερικό χώρο, τα υλικά του δαπέδου θα πρέπει να έχουν αντοχή στην επίδραση του νερού και της υγρασίας. Η επιλογή του δαπέδου από υλικά αδιαπέραστα από το νερό (πλακάκια, μάρμαρο, βινυλικά δάπεδα) δεν επαρκεί. Ειδική προστασία χρειάζεται στους αρμούς, στα σοβατεπιά και στις βάσεις των ειδών υγιεινής.

Ασφάλεια και ολισθηρότητα

Το δάπεδο, δεν πρέπει να είναι ολισθηρό, είτε σε φυσιολογικές συνθήκες είτε όταν βρέχεται. Βέβαια, το κριτήριο γίνεται ακόμα πιο ισχυρό, όταν πρόκειται για υγρούς χώρους (πχ. Στο μπάνιο) ή για το χώρο γύρω από την πισίνα.

Η ολισθηρότητα του δαπέδου εξαρτάται από τα εξής στοιχεία:

  • Την τριβή που επηρεάζεται από την τραχύτητα του δαπέδου. Αντιολισθηρά δάπεδα είναι όσα έχουν τραχειά επιφάνεια.
  • Την ελαστική παραμόρφωση που επιτρέπει την προσαρμογή του δαπέδου στο πέλμα. Αντιολισθηρά δάπεδα είναι όσα έχουν ελαστικά παραμορφούμενη ανώτατη επιφάνεια
  • Την υγρασία καθώς σε μερικά υλικά δημιουργείται υγρή μεμβράνη πάνω στο υλικό του δαπέδου

Δυνατότητα ένταξης ηλεκτρολογικών/ μηχανολογικών εγκαταστάσεων

Αν σκοπεύετε να τοποθετήσετε ενδοδαπέδια θέρμανση τότε το δάπεδο πρέπει να υποστηρίζει αυτού του είδους την εγκατάσταση. Το ίδιο ισχύει και για πολλούς γραφειακούς χώρους, όπου κάτω από το δάπεδο θα πρέπει να διέρχονται τα κανάλια των καλωδίων.

Αισθητική

Το κριτήριο της αισθητικής πρέπει πάντα να συνυπολογίζεται μαζί με τα υπόλοιπα κριτήρια και ποτέ δεν πρέπει να αποτελεί το βασικό κριτήριο επιλογής δαπέδου. Δεν έχει νόημα για παράδειγμα, να τοποθετήσουμε ένα όμορφο αλλά ευαίσθητο δάπεδο σε ένα χώρο από τον οποίο διέρχονται πολλά άτομα καθώς το δάπεδο σύντομα θα χαλάσει.

Loft Cable System modern accessories and decor

Τα καλώδια αποτελούν μια μοναδική λύση ανάρτησης αντικειμένων, φωτογραφιών, σημειώσεων, έργων τέχνης, κλπ.

Τα τελευταία χρόνια, στο σχεδιασμό του εσωτερικού χώρου παρατηρούμε αντικατάσταση της παραδοσιακής μορφής τοιχοποιίας (από τούβλα) με τη χρήση ελαφρύτερων τοίχων, μικρότερου πάχους και βάρους.

Πρόκειται για τους τοίχους από γυψοσανίδες. Η μέθοδος δόμησης με γυψοσανίδες συχνά ονομάζεται ξηρή δόμηση.

Το 1894 ο Αμερικανός Augustin Sacket δημιούργησε ένα νέο υλικό δόμησης χρησιμοποιώντας ορυκτό γύψο και κετσέ από χαρτί, που εξελίχθηκε στο πλέον σύγχρονο υλικό δόμησης. Σήμερα, οι γυψοσανίδες ή γυψόπλακες κατασκευάζονται με ορυκτό γύψο (ο οποίος ανακατεύεται με φυτικές ίνες ή πριονίδια ξύλου και νερό) και επενδύεται και από τις δύο πλευρές με πεπιεσμένο χαρτί.

Με τη χρήση γυψοδανίδων, μπορούν να δημιουργηθούν εσοχές στους τοίχους και να τοποθετηθεί κρυφός φωτισμός (πίσω από τις γυψοσανίδες)

Οι γυψοσανίδες προσφέρουν γρήγορη, καθαρή και οικονομική δόμηση, φιλική στο χρήστη. Είναι υλικό πυράντοχο και μη αναφλέξιμο και μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε για πυροπροστατευτικά χωρίσματα, επενδύσεις τοίχων, προστατευτικές επενδύσεις μεταλλικών δομικών στοιχείων κλπ.

Οι τοίχοι από γυψοσανίδα έχουν περιορισμένο βάρος και δεν επιβαρύνουν το σκελετό των κτιρίων ιδιαίτερα στις ανακαινίσεις. Έχουν καλές μηχανικές αντοχές, που μπορούν να βελτιωθούν περισσότερο με ίνες, πλέγματα ινών ή ειδικά τεμάχια για την προστασία ακμών, γωνιών, κτλ.

Τα ελαφρά αυτά χωρίσματα, χρειάζονται ένα σκελετό (από μέταλλο ή ξύλο) πάνω στον οποίο να στερεωθούν οι γυψοσανίδες. Η τελική κατασκευή έχει μικρό πάχος και έτσι προσφέρεται περισσότερος ωφέλιμος χώρος στο εσωτερικό των κτιρίων.

Με γυψοσανίδες μπορούν να δημιουργηθούν σύνθετες κατασκευές με εσοχές και ράφια.

Στο ενδιάμεσο κενό (δηλαδή μεταξύ δύο γυψοσδανίδων) μπορούν να τοποθετηθούν κατάλληλα υλικά προσφέροντας θερμομόνωση, ηχομόνωση και πυροπροστασία. Εκεί ενσωματώνονται όλες οι μηχανολογικές, ηλεκτρολογικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις.

Οι επιφάνειες των τοίχων δε χρειάζονται σοβάτισμα και μπορούμε να τοποθετήσουμε πλακίδια, να βάψουμε, να επενδύσουμε με ταπετσαρία ή άλλα διακοσμητικά υλικά. Ακριβώς, επειδή ο τοίχος δεν χρειάζεται σοβάτισμα, το κτίσιμό του, είναι πολύ γρηγορότερο απο το κτίσιμο με τούβλα.

Οι γυψοσανίδες κόβονται εύκολα με κοινό κοπίδι ή ξυλοπρίονο, ανάλογα με το πάχος των σανίδων και οι οπές ανοίγονται με κυκλικό κοπίδι ή τρυπάνι. Οι γυψοσανίδες είναι ευπαθείς στην υγρασία, και για αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε υγρούς χώρους, όπως για παράδειγμα στο χώρο του μπάνιου. Στην περίπτωση αυτή, επιλέγεται η τσιμεντοσανίδα.

Φτιάξτε μια επιτοίχια μολυβοθήκη με χάρτινους κυλίνδρους χαρτιών υγείας.

Ιδέα/ Σχεδιασμός: Άννα Μπονάρου

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Decosoup.com

STYLING & DESIGN

Decobook.gr
© Copyright 2010 - DecoBook. All Rights Reserved