Ο κατάλογος μέ όλα τα φωτιστικά της εταιρείας Artemide για το 2011.

Ο Ιταλός Ettore Sottsass αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σχεδιαστές του 20 αιώνα. Το έργο που άφησε πίσω του περιλαμβάνει μια μεγάλη συλλογή από έπιπλα, κοσμήματα, γυάλινα αντικείμενα, φωτιστικά και μηχανήματα γραφείου. Γεννήθηκε στην πόλη Innsbruck από Ιταλούς γονείς. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην πόλη Trento και το 1928 μετακόμισε στο Τορίνο, όπου και ξεκίνησε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στο πολυτεχνείο της πόλης (1934). Αποφοίτησε το 1939.

Ως στρατιώτης στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1943) έζησε στο Μαυροβούνιο, και εκεί βρήκε την ευκαιρία να δημιουργεί σχέδια για ρούχα, τα οποία τυπώνονταν σε τοπικά εργαστήρια. Μετά το τέλος του πολέμου, ξεκίνησε συνεργασία με την ομάδα των αρχιτεκτόνων Giuseppe Pagano στο Τορίνο. Το ενδιαφέρον του για τα δυσδιάστατα σχέδια βρήκε διέξοδο στη σχεδίαση εξωφύλλων και κασκόλ.

Το 1946 μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου μαζί με τον Bruno Munari οργάνωσαν το πρώτο διεθνές σόου αφηρημένης τέχνης. Το δικό του γλυπτό έργο, συνδύαζε στοιχεία του κινήματος του νεοπλαστικισμού με στοιχεία σουρεαλιστών καλλιτεχνών. Το 1950, άρχισε να πειραματίζεται με το υλικό Plywood, με το πλαστικό και τα μέταλλα και να προσεγγίζει τις οργανικές φόρμες.

Στην μαζική παραγωγή προϊόντων μπήκε δυναμικά μετά το 1955. Τα 1956 εργάστηκε για αρκετούς μήνες στο στούντιο του George Nelson στη Νέα Υόρκη. Η εμπειρία του από την Αμερική, του έδωσε την ευκαιρία να αντιληφθεί την έννοια της μαζικής παράγωγης και την αξία της ταχύτητας στον ανεπτυγμένο κόσμο ενώ ήρθε και σε επαφή με την ποπ αρτ και τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό.

Το 1957, ξεκίνησε συνεργασία με την εταιρεία Olivetti. Το γνωστότερο ίσως δημιούργημά του, αφόρα την γραφομηχανή Valentine, η οποία ήταν ελαφριά, κατασκευασμένη από κόκκινο πλαστικό και σύντομα έγινε ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα της εποχής της.

Η γραφομηχανη Valentine (1969), πηγή εικόνας: www.wikipedia.com

Ο Sottsass επηρεαζόταν από τα ταξίδια του. Το 1961 ταξίδεψε στην Ινδία και αμέσως μετά σχεδίασε μια σειρα κεραμικών αντικειμένων τα οποία ονόμασε «The Ceramics of Darkness». Το 1965 σχεδίασε μια σειρά επίπλων για την εταιρεία Poltronova: γνωστό έργο είναι το Lotus table, το οποίο θυμίζει το πόδι του Μίκυ Μάους.

Καθώς ο Sottsass χρησιμοποιούσε την οπτική γλώσσα αλλά και επαναπροσδιόριζε γνωστά αντικείμενα αλλά με καινούργια οπτική, θεωρήθηκε πρωτοπόρος του μεταμοντερνισμού. Άλλωστε, μπορούσε άνετα να κινείτε μεταξύ του χώρου της τέχνης, της χειροτεχνίας και του design.

Στις αρχές του 70 δημιούργησε λιγοστά μόνο σχέδια για μαζική παράγωγη. Το 1975 ξεκίνησε να συνεργάζεται με το Studio Alchymia. Όμως λόγω της "ιδεολογικής" διαφωνία του με τον Alessandro Mendini, εγκατέλειψε την ομάδα το 1981. Σύντομα δημιούργησε την γνωστή ομάδα Memphis και την ομάδα Sottsass Associati. Το πρώτο του αρχιτεκτονικό έργο ολοκληρώθηκε το 1990.

Τα τελευταία καθίσματα που σχεδιάστηκαν από το Sottsass

Σαμπανιέρα (1979) σχεδιασμένη από το Sottsass για τον οίκο Alessi

Γνωρίζετε ότι το δάπεδο είναι το δομικό στοιχείο που επιβαρύνεται περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στοιχείο του εσωτερικού χώρου; Ποιά είναι όμως τα βασικά κριτήρια επιλογής του καταλληλότερου δαπέδου;

ΒΑΣΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΔΑΠΕΔΩΝ

Οι ιδιότητες του υποστρώματος και του φέροντος σκελετού

Πριν ξεκινήσουμε να αναζητούμε τον τύπο και το υλικό του δαπέδου, θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσουμε ότι το κτίριο, από άποψη στατικότητας, είναι κατάλληλο ώστε να "φέρει" το βάρος του δαπέδου. Στις σημερινές κατασκευές, το κριτήριο αυτό πληρείται πάντοτε. Δε συμβαίνει όμως το ίδιο στις παλαιότερες κατασκευές και ιδίως στα παραδοσιακά κτίσματα, όπου το δάπεδο στηρίζονταν για παράδειγμα σε ξύλινα δοκάρια.

Μερικά υλικά δαπέδων, όπως η πέτρα είναι βαριά ενώ κάποια άλλα, όπως το βινύλιο είναι πολύ ελαφριά. Το δάπεδο, επίσης θα πρέπει να συνεργάζεται με το υπόστρωμα και ιδίως κατά τη συστολή/ διαστολή του.

Το κόστος του δαπέδου

Το κριτήριο αυτό είναι σύνθετο και περιλαμβάνει την αρχική αγορά του υλικού, το κόστος τοποθέτησης, τη διάρκεια ζωής και τέλος το κόστος συντήρησης. Για παράδειγμα, ένα δάπεδο, το οποίο είναι οικονομικό στην αγορά του, μπορεί να προκύψει τελικά ακριβότερο αν η διάρκεια ζωής του είναι μικρή ή απαιτεί συνεχώς συντήρηση και επισκευές.

Στο βιβλίο "Θέματα Οικοδομικής' του Ε.Μ.Π (1999) εντοπίσαμε μια γενική κατάταξη των δαπέδων ανάλογα με το κόστος τους (από το ακριβότερο προς το φθηνότερο) και αφορούν υλικά της ίδιας ποιότητας:

  • Ξύλινα δάπεδα
  • Μάρμαρο
  • Κεραμικά πλακάκια
  • Μωσαϊκά
  • Συνθετικά υλικά (βυνιλικά, μοκέτες)

Οι ιδιότητες του δαπέδου

Το δάπεδο πρέπει να προσφέρει ηχοαπορροφητικότητα δηλ. να απορροφά τους παραγόμενους θορύβους (ηχομόνωση από αερόφερτους και χτυπογενείς θορύβους), θερμομόνωση να εμποδίζει δηλ. τη μετάδοση της θερμοκρασίας και μικρή απορροφητικότητα, δηλ. να μην απορροφά τα διάφορα υγρά που ενδεχόμενα χύνονται επάνω του.

Από τα υλικά δαπέδου, μόνο η μοκέτα έχει καλή ηχοαπορροφητικότητα καθώς απορροφά τους ήχους και μεγάλο μέρος των κρότων.

Αντοχή στη φθορά

Ο κάθε χώρος έχει διαφορετικές απαιτήσεις αντοχής. Για παράδειγμα, αν πρόκειται για την επένδυση μιας σκάλας σε ένα δημόσιο κτιρίου, από την οποία θα διέρχονται δεκάδες επισκέπτες καθημερινά, τότε το υλικό που θα επιλεγεί θα πρέπει να έχει μεγάλη αντοχή στις μηχανικές καταπονήσεις. Αντίθετα, αν πρόκειται για ένα δάπεδο στο υπνοδωμάτιο μιας κατοικίας, οι απαιτήσεις αντοχής είναι σαφώς μικρότερες.

Συνεπώς θα πρέπει να συνυπολογίζεται αφενός τη χρήση του χώρου και αφετέρου την αντοχή του δαπέδου στη φθορά, στις μηχανικές καταπονήσεις (βάδισμα ανθρώπων, μετακίνηση και χτυπήματα από διάφορα αντικείμενα κ.λπ.), στις χημικές επιδράσεις των απορρυπαντικών, των οξέων κ.λπ., στο χρόνο και τη φωτιά.

Αντοχή στην υγρασία

Στους υγρούς χώρους καθώς και στα δάπεδα που βρίσκονται σε εξωτερικό χώρο, τα υλικά του δαπέδου θα πρέπει να έχουν αντοχή στην επίδραση του νερού και της υγρασίας. Η επιλογή του δαπέδου από υλικά αδιαπέραστα από το νερό (πλακάκια, μάρμαρο, βινυλικά δάπεδα) δεν επαρκεί. Ειδική προστασία χρειάζεται στους αρμούς, στα σοβατεπιά και στις βάσεις των ειδών υγιεινής.

Ασφάλεια και ολισθηρότητα

Το δάπεδο, δεν πρέπει να είναι ολισθηρό, είτε σε φυσιολογικές συνθήκες είτε όταν βρέχεται. Βέβαια, το κριτήριο γίνεται ακόμα πιο ισχυρό, όταν πρόκειται για υγρούς χώρους (πχ. Στο μπάνιο) ή για το χώρο γύρω από την πισίνα.

Η ολισθηρότητα του δαπέδου εξαρτάται από τα εξής στοιχεία:

  • Την τριβή που επηρεάζεται από την τραχύτητα του δαπέδου. Αντιολισθηρά δάπεδα είναι όσα έχουν τραχειά επιφάνεια.
  • Την ελαστική παραμόρφωση που επιτρέπει την προσαρμογή του δαπέδου στο πέλμα. Αντιολισθηρά δάπεδα είναι όσα έχουν ελαστικά παραμορφούμενη ανώτατη επιφάνεια
  • Την υγρασία καθώς σε μερικά υλικά δημιουργείται υγρή μεμβράνη πάνω στο υλικό του δαπέδου

Δυνατότητα ένταξης ηλεκτρολογικών/ μηχανολογικών εγκαταστάσεων

Αν σκοπεύετε να τοποθετήσετε ενδοδαπέδια θέρμανση τότε το δάπεδο πρέπει να υποστηρίζει αυτού του είδους την εγκατάσταση. Το ίδιο ισχύει και για πολλούς γραφειακούς χώρους, όπου κάτω από το δάπεδο θα πρέπει να διέρχονται τα κανάλια των καλωδίων.

Αισθητική

Το κριτήριο της αισθητικής πρέπει πάντα να συνυπολογίζεται μαζί με τα υπόλοιπα κριτήρια και ποτέ δεν πρέπει να αποτελεί το βασικό κριτήριο επιλογής δαπέδου. Δεν έχει νόημα για παράδειγμα, να τοποθετήσουμε ένα όμορφο αλλά ευαίσθητο δάπεδο σε ένα χώρο από τον οποίο διέρχονται πολλά άτομα καθώς το δάπεδο σύντομα θα χαλάσει.

Loft Cable System modern accessories and decor

Τα καλώδια αποτελούν μια μοναδική λύση ανάρτησης αντικειμένων, φωτογραφιών, σημειώσεων, έργων τέχνης, κλπ.

Τα τελευταία χρόνια, στο σχεδιασμό του εσωτερικού χώρου παρατηρούμε αντικατάσταση της παραδοσιακής μορφής τοιχοποιίας (από τούβλα) με τη χρήση ελαφρύτερων τοίχων, μικρότερου πάχους και βάρους.

Πρόκειται για τους τοίχους από γυψοσανίδες. Η μέθοδος δόμησης με γυψοσανίδες συχνά ονομάζεται ξηρή δόμηση.

Το 1894 ο Αμερικανός Augustin Sacket δημιούργησε ένα νέο υλικό δόμησης χρησιμοποιώντας ορυκτό γύψο και κετσέ από χαρτί, που εξελίχθηκε στο πλέον σύγχρονο υλικό δόμησης. Σήμερα, οι γυψοσανίδες ή γυψόπλακες κατασκευάζονται με ορυκτό γύψο (ο οποίος ανακατεύεται με φυτικές ίνες ή πριονίδια ξύλου και νερό) και επενδύεται και από τις δύο πλευρές με πεπιεσμένο χαρτί.

Με τη χρήση γυψοδανίδων, μπορούν να δημιουργηθούν εσοχές στους τοίχους και να τοποθετηθεί κρυφός φωτισμός (πίσω από τις γυψοσανίδες)

Οι γυψοσανίδες προσφέρουν γρήγορη, καθαρή και οικονομική δόμηση, φιλική στο χρήστη. Είναι υλικό πυράντοχο και μη αναφλέξιμο και μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε για πυροπροστατευτικά χωρίσματα, επενδύσεις τοίχων, προστατευτικές επενδύσεις μεταλλικών δομικών στοιχείων κλπ.

Οι τοίχοι από γυψοσανίδα έχουν περιορισμένο βάρος και δεν επιβαρύνουν το σκελετό των κτιρίων ιδιαίτερα στις ανακαινίσεις. Έχουν καλές μηχανικές αντοχές, που μπορούν να βελτιωθούν περισσότερο με ίνες, πλέγματα ινών ή ειδικά τεμάχια για την προστασία ακμών, γωνιών, κτλ.

Τα ελαφρά αυτά χωρίσματα, χρειάζονται ένα σκελετό (από μέταλλο ή ξύλο) πάνω στον οποίο να στερεωθούν οι γυψοσανίδες. Η τελική κατασκευή έχει μικρό πάχος και έτσι προσφέρεται περισσότερος ωφέλιμος χώρος στο εσωτερικό των κτιρίων.

Με γυψοσανίδες μπορούν να δημιουργηθούν σύνθετες κατασκευές με εσοχές και ράφια.

Στο ενδιάμεσο κενό (δηλαδή μεταξύ δύο γυψοσδανίδων) μπορούν να τοποθετηθούν κατάλληλα υλικά προσφέροντας θερμομόνωση, ηχομόνωση και πυροπροστασία. Εκεί ενσωματώνονται όλες οι μηχανολογικές, ηλεκτρολογικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις.

Οι επιφάνειες των τοίχων δε χρειάζονται σοβάτισμα και μπορούμε να τοποθετήσουμε πλακίδια, να βάψουμε, να επενδύσουμε με ταπετσαρία ή άλλα διακοσμητικά υλικά. Ακριβώς, επειδή ο τοίχος δεν χρειάζεται σοβάτισμα, το κτίσιμό του, είναι πολύ γρηγορότερο απο το κτίσιμο με τούβλα.

Οι γυψοσανίδες κόβονται εύκολα με κοινό κοπίδι ή ξυλοπρίονο, ανάλογα με το πάχος των σανίδων και οι οπές ανοίγονται με κυκλικό κοπίδι ή τρυπάνι. Οι γυψοσανίδες είναι ευπαθείς στην υγρασία, και για αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε υγρούς χώρους, όπως για παράδειγμα στο χώρο του μπάνιου. Στην περίπτωση αυτή, επιλέγεται η τσιμεντοσανίδα.

Φτιάξτε μια επιτοίχια μολυβοθήκη με χάρτινους κυλίνδρους χαρτιών υγείας.

Ιδέα/ Σχεδιασμός: Άννα Μπονάρου

Τα υαλότουβλα αποτελούν ένα υλικό τοιχοποιίας με πολλά πλεονεκτήματα και μπορούν να αντικαταστήσουν τα κοινά τούβλα.

Βέβαια, λόγω των μοναδικών ιδιοτήτων τους, όπως για παράδειγμα της φωτοδιαπερατότητας, έχουν πολύ περισσότερες εφαρμογές από τα κοινά τούβλα, τόσο στον εξωτερικό όσο και στον εσωτερικό χώρο.

Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι περιορίζουν την θέαση μεταξύ δύο χώρων, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπουν σε μεγάλο μέρος του φυσικού φωτός να διέρχεται μέσα από αυτά. Ακριβώς επειδή η μάζα τους είναι γυάλινη, τα υαλότουβλα μπορεί να είναι διαφανή, έγχρωμα, με αμμοβολή, με συνθέσεις fusing, χειροποίητα αλλά και να δημιουργούν μια ολόκληρη παράσταση.

Τα υαλότουβλα σπάνια είναι συμπαγή, καθώς στο εσωτερικό τους υπάρχει κενό αέρα. Το τυπικό τους σχήμα είναι αυτό του ορθογώνιου παραλληλεπιπέδου και η συνηθέστερη διάσταση 19Χ19Χ7εκ.

Συνήθως, τα υαλότουβλα τοποθετούνται έτσι ώστε να παραμένουν σε σταθερή θέση. Παρόλα αυτά υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας παραθύρου (με ανάκλιση) με 1,2 ή 4 υαλότουβλα.

Εκτός από τα κοινά υαλότουβλα, υπάρχουν και τα καμπύλα, τα γωνιακά (90 μοιρών) και τα τερματικά. Τα τερματικά υαλότουβλα χρησιμοποιούνται στην άκρη του τοίχου όταν αυτή πρέπει να είναι ελεύθερη μέσα στο χώρο.

Διαχωριστικός τοίχος απο υαλότουβλα που δημιουργεί μια προστατευμένη περιοχή γύρω από το χώρο του ντούζ. Η μία άκρη του τοίχου είναι ελευθερη και έτσι χρησιμοποιήθηκαν τερματικά υαλότουβλα.

Τα βασικότερα πλεονεκτήματα των υαλότουβλων είναι:

  • Επιτρέπουν στο φυσικό φως να τα διαπερνάει, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ιδιωτικότητα
  • Προσφέρουν θερμομόνωση και ηχομόνωση
  • Έχουν μεγάλη αντοχή σε κτυπήματα και εξασφαλίζουν ασφάλεια όταν τοποθετούνται στους εξωτερικούς τοίχους.
  • Δεν χρειάζονται σοβάτισμα και βάψιμο

Συνήθως τα υαλότουβλα αντικαθιστούν τα παράθυρα, ειδικά σε πλευρές κτιρίων όπου απαγορεύεται το άνοιγμα τυπικών παραθύρων. Όταν, για παράδειγμα, η πλευρά ενός κτιρίου συνορεύει με άλλο οικόπεδο τότε στην πλευρά αυτή απαγορεύεται η δημιουργία παραθύρων, μπαλκονιών, κλπ. Σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να αντικατασταθεί ένα τμήμα της τουβλοδομής από υαλότουβλα.

Ένας ολόκληρος τοίχος στο μπάνιο κτίστηκε με υαλότουβλα. Τα υαλότουβλα εμποδίζουν τη θέα απο έξω προς τα μέσα, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπουν στο φυσικό φώς να εισέρχεται στο χώρο.

Πολύ συνηθισμένη εφαρμογή, βρίσκουν τα υαλότουβλα, στις κουζίνες και ειδικά όταν απαγορεύεται η δημιουργία ανοιγμάτων για πολεοδομικούς λόγους.

Με τα υαλότουβλα, δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε φέροντες τοίχους. Δηλαδή τα υαλότουβλα, δεν μπορούν να στηρίζουν για παράδειγμα την στέγη, ή ένα βατό πατάρι.

Ανάμεσα στα υαλότουβλα, δημιουργείται πάντα αρμός (5mm- 10mm). Το υλικό του αρμού πρέπει να είναι ελαστικό και ανθεκτικό στην υγρασία. Επειδή ο τοίχος από υαλότουβλα δεν σοβατίζεται, θα πρέπει οι οριζόντιοι και κάθετοι αρμοί να έχουν ίδιο πάχος. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται σταυροί αρμολόγησης, οι οποίοι μετά το τέλος της κατασκευής δεν αφαιρούνται.

Τέλος εκτός από τα υαλότουβλα, υπάρχουν και οι υαλόπλακες, που τοποθετούνται σε τμήματα δαπέδων, προκειμένου να επιτρέπουν στο φυσικό φώς να εισέρχεται σε σκοτεινούς υπόγειους χώρους. Οι υαλόπλακες είναι ανθεκτικές στην πίεση αλλά και στις καιρικές συνθήκες.

http://www.flickr.com/photos/shanegorski/2432292643

Κατάλογος με πομολάκια για όλα τα έπιπλα.

Living Room modern living room

Μέχρι πόσα διαφορετικά χρώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον ίδιο χώρο; Υπάρχει κάποιο όριο χρωμάτων, που αν ξεπεραστεί, ο χώρος κινδυνεύει να γίνει κακόγουστος και φλυαρος;

κουρτίνα με τρουκςΟι κουρτίνες παίζουν ζωτικό ρόλο στην εμφάνιση του χώρου σας, καθώς συμμετέχουν καθοριστικά στη διαμόρφωση του.

 

 

Tube Top Color Lamp modern table lamps

 

Μια επιτραπέζια λάμπα εκπέμπει πάντα το δικό της μυστήριο, είτε πρόκειται για πορτατίφ, είτε για λάμπα γραφείου ή καθιστικού.

Το ξύλο είναι ένα ευέλικτο υλικό που μπορει να χρησιμοποιηθεί ακόμα και στο χώρο του μπάνιου.

Στον εσωτερικό χώρο του μπάνιου κυριαρχεί η υγρασία και κατά συνέπεια ευνοείται η ανάπτυξη μυκήτων και βακτηριδίων. Και όμως το φυσικό ξύλο, μπορεί να βρει εφαρμογή ακόμα και στην κατασκευή της μπανιέρας αρκεί το ξύλο να είναι άριστης ποιότητας. Άλλωστε για αρκετά χρόνια, οι μπανιέρες, οι νιπτήρες και οι σκάφες κατασκευάζονταν από ξύλο, ενώ πολύ αργότερα εισήχθησαν άλλα υλικά όπως το μέταλλο, η πορσελάνη, το ακρυλικό, κλπ.

Τα ξύλα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν είναι η σημύδα, το κυπαρίσσι, το ξύλο teak και ο κέδρος. Μάλιστα το ξύλο του κέδρου, θεωρείται ένα από τα πλεονεκτικότερα ξύλα για παρόμοιες κατασκευές.

Χειροποίητη μπανιέρα απο τη σειρά Ocean shell της εταιρείας Bagnosasso

Καθώς το ξύλο είναι ζωντανό υλικό, η επιφάνειά του μπορεί να αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου (φυσική οξείδωση) και σταδιακά να σκουρύνει. Η επιφάνεια του ξύλου μπορεί είτε να υποστεί επεξεργασία (πχ. επάλειψη με βερνίκι) είτε να παραμείνει εντελώς φυσική. Σε περίπτωση που η επιφάνεια παραμένει φυσική, τότε χρειάζεται τακτική επάλειψη με ειδικά, προστατευτικά λάδια.

Επίσης διαβάσαμε ότι αν η επιφάνεια της μπανιέρας δεν έχει περαστεί με βερνίκι τότε θα πρέπει να παραμένει μισογεμάτη, ιδιαίτερα κατα τους θερινούς μήνες, προκειμένου το ξύλο να μην χάσει την υγρασία σου και ως εκ τούτου να μην σκεβρώσει.

Ξύλινη μπανιέρα απο teak (100% φυσική) της εταιρείας Boxart

Θα μπορούσε το άχυρο να διεκδικήσει μια περίοπτη θέση στη σημερινή δόμηση; Η ακόμα καλύτερα στη δόμηση του μέλλοντος;

Το άχυρο έχει χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν, πολλές φορές στη δόμηση: Μερικά παραδείγματα αποτελούν οι αχυρένιες καλύβες ή η κατασκευή των τσατμάδων (τοίχων μικρού πάχους και βάρους) των σπιτιών της μακεδονικής αρχιτεκτονικής.

Το άχυρο είναι ένα από τα φιλικότερα προς το περιβάλλον δομικά υλικά, καθώς είναι πλήρως ανανεώσιμο και απορροφά CO2 κατά την ανάπτυξή του. Οπότε τα κτίρια που κατασκευάζονται με αυτό το υλικό αφήνουν μικρό ή ακόμη και αρνητικό αποτύπωμα άνθρακα. Η επεξεργασία του αχύρου δεν είναι καθόλου ενεργοβόρα ενώ η ποσότητα του υλικού που συλλέγεται και δεν χρησιμοποιείται, μπορεί να επιστραφεί στη γη, να δοθεί ως ζωική τροφή ή να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμη υλη.

Πέρα όμως από το γεγονός ότι πρόκειται για ένα απόλυτα φυσικό υλικό, το άχυρο έχει ένα μοναδικό πλεονέκτημα που μπορεί να το καταστήσει ως ένα από τα πλεονεκτικότερα δομικά υλικά. Διαθέτει εξαιρετικές θερμομονωτικές ιδιότητες και συνεπώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υλικό τοιχοποιίας.

Τα ενεργειακά οφέλη από τη χρήση ενός τέτοιου υλικού είναι πολλαπλά. Για παράδειγμα η εξοικονόμηση ενέργειας για τη θέρμανση του κτιρίου, μπορεί να φτάσει και το 80%. Βέβαια, η επίτευξη ενός τέτοιου υψηλού ποσοστού προϋποθέτει ότι θα έχουν ληφθεί και μια σειρά άλλων μέτρων, όπως χρήση θερμομονωτικών κουφωμάτων και σωστός προσανατολισμός κτιρίου.

Τα προκατασκευασμένα πάνελ από ξύλο και άχυρο.

Υπάρχουν αρκετοί τρόποι χρήσης του άχυρου στη δόμηση. Στο άρθρο αυτό όμως θα αναλυθεί η μέθοδος των προκατασκευασμένων πάνελ και αυτό γιατί τα πάνελ μπορούν να έχουν τυποποιημένες ιδιότητες και διαστάσεις.

Κτίρια με αχυρένιους τοίχους

Δείτε online το νέο κατάλογο της NEOSET για το 2012 που αφορά την κατοικία.

γράφει η Χρύσα Ξουβερούδη - Ιστορικός Τέχνης

Όλοι εσείς που κουραστήκατε από τη σύγχρονη μαξιμαλιστική διακόσμηση, γυρίστε τα ρολόγια σας έναν αιώνα πίσω και ταξιδέψτε στην Αγγλία και τη Γερμανία!!! Πιο συγκεκριμένα, στον 19ο αιώνα θα πρέπει να αναζητήσει κανείς την αφορμή για τον πολιτιστικό γάμο ανάμεσα στις εφαρμοσμένες και τις καλές τέχνες. Στην Αγγλία με τις ευλογίες του J. Ruskin, ο W. Morris μέσα από το κίνημα Arts and Crafts, σφραγίζει με την εικαστική του πράξη την περιπέτεια στον κόσμο της υψηλής καλλιτεχνικής έκφρασης και της χειροτεχνίας.

Οι στιλιστικές διαδρομές του κινήματος Arts and Crafts αναβιώνουν και σήμερα ενώ οι αρχές έδωσαν ώθηση στις φιλοδοξίες άλλων κινημάτων και σχολών, όπως το Bauhaus. Αν λοιπόν στην Αγγλία η ομάδα των Προραφαηλιτών, ο θεωρητικός απολογητής του J. Ruskin και ο πολυτάλαντος κύριος W. Morris, γοητεύτηκαν τόσο πολύ από την εικαστική έκφραση των μεσαιωνικών συντεχνιών, μπορούμε να φανταστούμε πόσο πιο έντονη ήταν η σχέση αυτή, για τη γερμανική παράδοση.

Ταπετσαρία "Artichoke", John Henry Dearle - http://www.flickr.com/photos/88551713@N00/498148894/

Βασισμένη στη λογική των Bauhutten και με βασικό στόχο το Bauen, δηλαδή την οικοδόμηση- δημιουργία η Σχολή του Bauhaus ιδρύθηκε στη Βαϊμάρη από τον W. Gropius ενώ την πορεία της ως το 1933 θα τη συνοδεύσουν πόλεις- σταθμοί, το Ντεσσάου και το Βερολίνο και κορυφαίοι αρχιτέκτονες, ο H. Meyer και ο Mies van der Rohe που θα αναλαμβάνουν διαδοχικά την ηγεσία της.

Το κτίριο Bauhaus - http://en.wikipedia.org/wiki/File:Bauhaus.JPG

Με τη διακήρυξη ότι ‘’Δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις εφαρμοσμένες τέχνες, τη γλυπτική και τη ζωγραφική, είναι όλα τμήματα του οικοδομείν’’ από το μανιφέστο του Gropius, ενισχύεται η διάθεση για μια ολιστική σύλληψη του κτιρίου. Στον Καθεδρικό ναό της τέχνης που οραματιζόταν ο W. Gropius και στην ενσάρκωση του στο κτίριο του Ντεσσάου όλα τα αντικείμενα υμνούν την ελευθερία της προσωπικής έκφρασης, η οποία αντιδρώντας στη συμμετρία, θεοποιεί τα βιομηχανικά υλικά και ‘’χτίζει για να διαμορφώσει τρόπους ζωής ’.

Η λειτουργικότητα και η αυστηρή καθαρότητα για τον καθορισμό των λειτουργιών είχε εκφραστεί λίγο καιρό πριν (1923) και στο πειραματικό σπίτι της οδού Horn από τους G. Muche και A. Meyer. Το τετράγωνο είναι αυστηρό, καθαρό σχήμα ντυμένο στα λευκά καθορίζει το συνολικό χώρο του σπιτιού αλλά και τους επιμέρους χώρους, τα δωμάτια. Τίποτε δε φλυαρεί, όλα σχεδιάζονται με στόχο τη φωτεινή, λιτή σε λευκό χρώμα, από λακαρισμένο ξύλο με στρογγυλά πόμολα, που διευκολύνουν τη λαβή και θα αποτελέσουν στιλιστικό πρότυπο για τις κουζίνες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας.

Το σπίτι της οδού Horn από τους G. Muche και A. Meyer - https://en.wikipedia.org/wiki/File:Weimar_Ilmpark_Haus_am_Horn.jpg

Ο σχεδιασμός των επίπλων οφείλεται στον χαρισματικό φοιτητή M. Breuer, ο οποίος θα γίνει στη συνέχεια καθηγητής στη Σχολή του Bauhaus και θα αφήσει το αισθητικό του στίγμα ανεξίτηλο στον 20ο αιώνα. Στη σχολή οι μεταλλικοί σωλήνες θα γίνουν βασικό στοιχείο διακόσμησης από τα κάγκελα μέχρι τα έπιπλα, το ατσάλι θα πυροδοτήσει τη βιομηχανική αισθητική του χώρου. Ο M. Breuer αντλώντας την έμπνευση του από το τιμόνι του ποδηλάτου, λυγίζει τους σωλήνες και πλαισιώνοντας τους με ύφασμα, δημιουργεί τις περίφημες καρέκλες του. Η πολυθρόνα Wassily εξακολουθεί μέχρι σήμερα να κρατά ζωντανό το στιλ και να τιμά με τις καθαρές γραμμές της σε μέταλλο και μαύρο δέρμα, τον κορυφαίο εξπρεσιονιστή ζωγράφο και καθηγητή του Bauhaus, Wassily Kandisky.

bauhaus έπιπλα, Marcel Breuer - http://www.flickr.com/photos/kaiseidler/3925088681/

Ξεφυλλίζοντας το άλμπουμ της σχολής του Bauhaus, ανακαλύπτουμε το εργαστήριο της υφαντουργίας που συνδέθηκε με τη γυναικεία δημιουργικότητα. Υφάντριες σα μεσαιωνικοί άγγελοι αναδεικνύονται μπροστά στους αργαλειούς, χαϊδεύοντας το στημόνι σα να ήταν χορδή άρπας και συνθέτοντας ‘’το αλφάβητο των μορφών ’’, ένα σύνολο από απειθάρχητα γεωμετρικά σχήματα, που δημιούργησε ο Muche. Εκτός από χρωματικές αντιθέσεις ο γεωμετρικός χαρακτήρας των χαλιών και γενικότερα των υφαντών υποστηρίζεται κι από την εναλλαγή των υλικών, π.χ μαλλί, ένα ματ, αδρό υλικό σε αρμονική συνύπαρξη με το γυαλιστερό, δελεαστικό στην αφή, μετάξι

ρολόι bauhaus, bauhaus design - http://www.flickr.com/photos/96256161@N00/3844568744

Οι φωτογραφίες της Lucy Moholy συζύγου του Moholy-Nagy, σημαντικού καθηγητή της σχολής και ιδρυτή του Bauhaus του Σικάγο, αποκαλύπτουν το δυναμικό σχεδιασμό των καθημερινών αντικειμένων. Το τσάι δεν προσφέρεται σε πορσελάνινο σερβίτσιο, αλλά σε τσαγιέρα από νικέλιο με μικρότερο λαιμό και διαφορετικά τοποθετημένα το στόμιο και τη λαβή προσυπογράφοντας την ασυμμετρία και τη δυναμική του υλικού, από τα χέρια της Marianne Brandt. Η εμμονή στη χρήση των βιομηχανικών υλικών, όπως το μέταλλο και το γυαλί, θα χαρακτηρίσει και την ομάδα των φωτιστικών όχι μόνο από την Brandt που υπήρξε κορυφαία σχεδιάστρια φωτιστικών, αλλά κι από άλλους.

Στο γυάλινο πορτατίφ των Γιούκερ και Βάνγκεφελντ συναντούμε καθαρές φόρμες που με τιμιότητα αποκαλύπτουν τη λειτουργία τους, καθώς από το γυαλί του ορθοστάτη βλέπουμε το καλώδιο. Ενώ η πρώτη αντίδραση ήταν ειρωνική για τους δημιουργούς σήμερα το βραβευμένο φωτιστικό, τους δικαιώνει κι αποτελεί αγαπημένο αντικείμενο διακόσμησης.

Ο Gropius ήθελε να παρασύρει τον κόσμο σε ένα ‘κατασκευαστικό παιχνίδι με τεράστιους κύβους’ και να δημιουργήσει οικιστικές κυψέλες. από το εξωτερικό στο εσωτερικό. Στη λογική των κύβων στηρίζεται και η ντουλάπα με ρόδες για εργένηδες που δημιούργησε ο Joseph Pohl, ένα έπιπλο άρτιο αισθητικά που κινείται με ευελιξία μεταμορφώνοντας το χώρο. Εκτός από τον κύβο αγαπημένα γεωμετρικά στοιχεία που επαναλαμβανόταν σε διάφορα αντικείμενα, είναι η σφαίρα, η πυραμίδα κ.α. Στους τοίχους εκτός από το λευκό χρώμα ενεργό ρόλο παίζουν οι ταπετσαρίες που μέσα από δυο λεπτές αποχρώσεις του ίδιου τόνου ισορροπούν σε ένα αυστηρό παιχνίδι γεωμετρίας. Δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι ο χώρος μεγαλώνει έγιναν ιδιαίτερα αγαπητές κι εξακολουθούν να βρίσκονται στην παραγωγή μέχρι σήμερα.

bauhaus design - http://commons.wikimedia.org/wiki/File:GlassCandleStick.jpg

Αν αγαπάτε λοιπόν την αφαίρεση και το ελεμενταριστικό στιλ στη διακόσμηση, το Bauhaus γεννήθηκε για να σας ικανοποιήσει. Με πινελιές δυναμικού βιομηχανικού σχεδιασμού από τους κορυφαίους δημιουργούς της σχολής που θα αναδείξουν τη στιλιστική δυναμική του χώρου μέσα από ένα αλφάβητο γεωμετρικών μορφών, θα έχετε ένα χώρο λιτό κι αυστηρό αλλά ευχάριστα λειτουργικό. Ο συνεχής πειραματισμός με τα υλικά, τα χρώματα και τα σχέδια για τα ‘υφάσματα στο χώρο’, κουρτίνες, χαλιά, ταπετσαρίες, θα προσδώσει ενδιαφέρον στον προσωπικό σας χώρο με τη φροντίδα του ‘οικοδομείν’. Ο χώρος ορίζεται μέσα από τη γεωμετρία, ο χρόνος ορίζεται μέσα από λειτουργία και ο ελεύθερος ορισμός αυτών των στοιχείων, η ελεγχόμενη έκρηξη μπορεί να γίνει από εσάς με τη συμβολή των κορυφαίων σχεδιαστών του Bauhaus.

Gropius House - http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Gropius_house_DRESSING_ROOM,_SECOND_FLOOR,_HABS_MASS,9-LIN,16-38.jpg

Ανακαίνιση κατοικίας από τους ixdesign

Η κατοικία αποτελούσε μέρος ενός αρκετά παλαιού κτιρίου. Για την ακρίβεια, το κτίριο είχε κτιστεί το 1931 και χρησιμοποιούνταν ως χώρος στάθμευσης και μόλις το 1981 μετατράπηκε σε διαμέρισμα. Το βασικό μειονέκτημα του χώρου ήταν η «περίεργη» γεωμετρία του, με τα μικρά και λοξά δωμάτια, τους μακρύς διαδρόμους, τις λοξές γωνίες, τα δοκάρια που κρέμονταν απο την οροφή, κλπ.

Τα βιβλία μας , οι συλλογές μας, τα άλμπουμ με τις φωτογραφίες φυλάσσονται στις βιβλιοθήκες και τα διάφορα συστήματα ραφιών

 

Τα πολύτιμα βιβλία μας , οι συλλογές μας, τα άλμπουμ με τις τυπωμένες αναμνηστικές φωτογραφίες μας αναζητούν χώρο φύλαξης.

 

Το decobook.gr αποφάσισε να δοκιμάσει στην πράξη ένα από τα πολλά προϊόντα που κυκλοφορούν στο εμπόριο, και που υπόσχονται να μετατρέψουν μια επιφάνεια σε πίνακα ζωγραφικής για κιμωλίες.

φθινοπωρινα φυλλα, φθινωπορο

Επιλέξαμε 4 χρώματα που μπορούν να εφαρμοστούν ακόμα και στις μεγάλες επιφάνειες των τοίχων, αποχαιρετώντας το θέρος και καλοσωρίζοντας το φθινώπορο.

Ακόμα και αν δεν γνωρίζετε την ισπανική εταιρεία dab, σίγουρα έχετε δεί κάποια απο τα φωτιστικά της και σίγουρα δεν σας πέρασαν απαρατήρητα.

Η εταιρεία dab, ασχολείται αποκλειστικά με τον σχεδιασμό και την παραγωγή φωτιστικών. Ένα απο τα δυνατά της σημεία αποτελεί ο σχεδιασμός κρεμαστών φωτιστικών οροφής. Το decobook.gr ξεχώρισε και σας παρουσιάζει μερικά απο τα καλύτερα 'κομμάτια' της συλλογή των φωτιστικών οροφής.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Decosoup.com

STYLING & DESIGN

Decobook.gr
© Copyright 2010 - DecoBook. All Rights Reserved