Καλώς ήρθατε στον κόσμο των πιο λειτουργικών λύσεων!

Ο Aarnio, Eero είναι φιλανδός σχεδιαστής, γνωστός για τα πρωτοποριακά του έπιπλα από πλαστικό και fiberglass.

Σπούδασε βιομηχανικό σχέδιο στο Ελσίνκι και στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας. Τα πρώτα σχέδια των επίπλων του, ανήκουν στο παραδοσιακό Φιλανδικό ύφος.

Όμως, στη δεκαετία του 1960 στράφηκε προς την ποπ αισθητική, σχεδιάζοντας βολβοειδή καθίσματα, όπως την ‘Tomato Chair’ (1964), την 'Ball Chair’ η την ‘Bubble Chair’ (1967).

Το κάθισμα Ball είναι μια κούφια σφαίρα, ανοιχτή από την μία πλευρά που στηρίζεται σε ένα στύλο. Το κάθισμα Bubble είναι παρόμοιο με το Ball, μόνο που κρέμεται από την οροφή. Επίσης τα καθίσματα Pastil (1968) και Tomato, μπορούν και επιπλέουν στο νερό.

Πολλά από τα σχέδιά των επίπλων του, έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς σε σκηνικά ταινιών επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του 1960.

Στη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε να σχεδιάζει έπιπλα, χρησιμοποιώντας συστήματα σχεδιασμού CAD και CAM ενώ σήμερα σχεδιάζει έπιπλα και παιχνίδια για παιδιά.

Ball Chair - https://en.wikipedia.org/wiki/File:Ngv_design,_eero_aarnio,_globe_chair_1963-65_01.JPG

Bubble Chair - https://eeroaarnio.com/products/chairs/bubble-chair/

Tomato Chair - https://eeroaarnio.com/products/chairs/tomato/

Pastil Chair - https://eeroaarnio.com/products/chairs/pastil/

Formula Chair - https://eeroaarnio.com/products/chairs/formula/

Το καλλίγραμμο μπουκάλι της ρετσίνας ‘Αμπελήσιους’ συμμετέχει στη χειμωνιάτικη διακόσμηση του σπιτιού!

Η κ. Θάλεια μεταμόρφωσε το μπουκάλι της ρετσίνας ‘Αμπελήσιους’ σε λαμπερό βάζο, μια εκπληκτική ιδέα.

Οι τάσεις του 2012 για το σπίτι από τα ΙΚΕΑ στο νέο τους κατάλογο.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του ταξίδεψε εκτενώς στην Ευρώπη. Το 1923 δημιούργησε το πρώτο του γραφείου και το 1925 παντρεύτηκε την αρχιτέκτονα Aino Marsio. Η σύζυγος του ήταν και η βασικότερη συνεργάτης του, ειδικά σε θέματα διαχείρισης της εταιρείας ARTEK η οποία και κατασκεύαζε τα έπιπλα του από το 1935. Πριν από την εταιρεία ARTEK, η εταιρεία Otto Korhonen αναλάμβανε την κατασκευή των επίπλων του.

Η πρώτη του σύζυγος του απεβίωσε το 1949 και ξαναπαντρευτηκε το 1952 την αρχιτέκτονα Elissa Makiniemi

Το 1927 μετέφερε το μελετητικό του γραφείο στο Turku; Η κατοικία που σχεδίασε για τον ίδιο αποτελεί ένα από τα πρώτα και χαρακτηριστικότερα δείγματα του Μοντερνισμού στην Σκανδιναβία.

Από το 1929 άρχισε να γνωρίζεται με σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Lazlo Moholy-Nagy, ο George Braque και άλλοι. Συμμετείχε επίσης και στο διεθνές συνέδριο Μοντέρνας αρχιτεκτονικής (INTERNATIONAUX D'ARCHITECTURE MODERNE).

Το υλικό Plywood του κίνησε το ενδιαφέρον ως ένα ευέλικτο και φτηνό υλικό για κατασκευή καθισμάτων και για αυτό το χρησιμοποίησε εκτενώς.

Το 1933 μετακόμισε στο Ελσίνκι όπου εφηύρε μια μέθοδο καμπύλωσης του κοντραπλακε προκειμένου να κατασκευάζει σκαμπό. Ιδιαίτερα γνωστό έργο, που αντιπροσωπεύει αυτή τη μέθοδο είναι το Stacking Stool.

To 1937 σχεδίασε τα καμπυλόγραμμα ανθοδοχεία για το εστιατόριο Savoy στο Turku. Τα ανθοδοχεία αυτά κατασκευάστηκαν από την εταιρεία υάλου LIttala και εκτέθηκαν στη διεθνή έκθεση της Νέας Υόρκης, 1939. Για την ίδια έκθεση ο Alvar Aalto σχεδίασε το περίπτερο της Φινλανδικής συμμετοχής.

Δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στη σχολή αρχιτεκτονικής της Μασαχουσέτης. Massachusetts Institute of Technology (1946-47).

Η αρχιτεκτονική του χαρακτηρίζεται από ευαισθησία στο περιβάλλον και τον τοπίο. Τα κτίριά του, όως το δημαρχείο της πόλης Saynatsalo (1949-52) σέβονται τον περιβάλλοντα χώρο χωρίς να χάνουν την επιβλητικότητα τους.

Χαρακτηριστική είναι η φράση του "Ο Θεός δημιούργησε το χαρτί με σκοπό τη δημιουργία αρχιτεκτονικών σχεδίων πάνω σε αυτό. Οτιδήποτε άλλο είναι κατάχρηση του χαρτιού", Alvar Aalto, Sketches, 1978, 104

Το κουρασάνι ή ρωμαϊκό κονίαμα είναι μια παραδοσιακή και πανάρχαια μέθοδος επιχρίσματος τοίχων που χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη και το Βυζάντιο.

Όμως, εκτός από επίχρισμα (επικάλυψη δηλαδή εξωτερικών επιφανειών) το κονίαμα αυτό χρησιμοποιούνταν και ως συνδετικό υλικό στο κτίσιμο των τοίχων και ως αρμολόγημα. Το όνομα «κουρασάνι» το πήρε από την περσική πόλη Khorasan, όπου εκεί χρησιμοποιούνταν εκτενώς.

Τι το ιδιαίτερο όμως έχει το κουρασάνι σε σχέση με τους απλούς σοβάδες

Το κουρασάνι χρησιμοποιείται ως έγχρωμος σοβάς. Έτσι, δεν χρειάζεται επιπλέον χρωματισμός των επιφανειών (βάψιμο) καθώς στη μάζα του σοβά έχουν προστεθεί χρωστικές ύλες. Συνεπώς, το κουρασάνι μειώνει το κόστος της κατασκευής. Το κουρασάνι, όμως δεν είναι ένα απλός έγχρωμος σοβάς αλλά κάτι πολύ περισσότερο: στη μάζα του κονιάματος έχουν προστεθεί δυο πολύ σημαντικά συστατικά:

  • Η θηραϊκή γη, και
  • Το κεραμάλευρο (αλεσμένο κεραμιδί)

Η θηραϊκή γη είναι ηφαιστειακή γη, που πηρέ το όνομά της από το νησί Θήρα. Παρόλα αυτά, μπορεί να βρεθεί και σε άλλες περιοχές. Η θηραϊκή γη είναι πουζολάνη, δηλαδή υλικό με υδραυλικές ιδιότητες. Συνεπώς, προσδίδει στο κονίαμα, εξαιρετική αντοχή στην υγρασία και στις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Το κεραμάλευρο, προσδίδει στο κονίαμα αντοχή αλλά και το χαρακτηριστικό γήινο του χρώμα.

Συνεπώς, το Ρωμαϊκό κονίαμα, εξαιτίας της σύστασης του, έχει εξαιρετική αντοχή στην υγρασία, αλλά και στις διάφορες περιβαλλοντικές επιδράσεις. Οι τοίχοι, που έχουν επιχριστεί με κουρασάνι, χρειάζονται ελάχιστη συντήρηση. Το χρώμα δεν ξεφλουδίζει, ούτε ξεθωριάζει καθώς οι χρωστικές βρίσκονται μέσα στη μάζα του σοβά. Αποτελεί άριστη επιλογή για κατασκευές που βρίσκονται καθημερινά σε δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες όπως υγρασία, παγετό, κοντά στη θάλασσα, κλπ.

Τέλος, εκτός από αντοχή, το κουρασάνι έχει και ιδιαίτερη αισθητική, καθώς μοιάζει χειροποίητο και γήινο. Η επιφάνεια του χρώματος δεν είναι μονότονη, αλλά έχει φυσικά νερά και διακυμάνσεις.

Πως τοποθετείται το κουρασάνι:

Το κουρασάνι είναι κατάλληλο τόσο για εξωτερικούς όσο και για εσωτερικούς χώρους. Αν θέλετε να επενδύσετε τους τοίχους με αυτό το κονίαμα, θα πρέπει να το αποφασίσετε πριν το σοβάτισμα του σπιτιού (όταν δηλαδή οι τοίχοι είναι ακόμα στα τούβλα). Το αυθεντικό κουρασάνι δεν είναι βαφή ή τεχνοτροπία αλλά κονίαμα επιχρίσματος επιφανειών.

Κατά το σοβάτισμα, λοιπόν, ο αρχιτέκτονας ή ο μηχανικός σας, θα πρέπει να προμηθεύσει τα συνεργεία με κουρασάνι, αντί για συμβατικούς σοβάδες. Η διαδικασία τοποθέτησης είναι πανομοιότυπη με αυτή των υπολοίπων έτοιμων σοβάδων και έτσι δεν απαιτείται εξειδικευμένο συνεργείο.

Το αυθεντικό κουρασάνι, έχει το χρώμα του χώματος και της γης. Παρόλα αυτά με την προσθήκη φυσικών χρωστικών, το κουρασάνι, μπορεί να αποδώσει τις αποχρώσεις του μπλε, του κίτρινου, του λευκού, της ώχρας, κλπ.

Είναι απόλυτα οικολογικό προϊόν . Τα συστατικά του είναι εντελώς φυσικά, ενώ επιτρέπει στους τοίχους να αναπνέουν.

Όλες οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο, απεικονίζουν το ξενοδοχείο 'Ιμαρέτ' στην Καβάλα. Οι χώροι είναι μαγικοί, ενώ οι φωτογραφίες δείχνουν ένα ελάχιστο μόνο μέρος των χώρων.

πηγές φωτογραφιών:

Φωτογραφία 01 : http://www.flickr.com/photos/sofiagk/462205195/in/photostream/

Λοιπες φωτογραφίες: Απο την ιστοσελίδα www.imaret.gr

Ο Danny Venlet σχεδίασε το μοναδικό γραφείο διευθυντή GOGGLE DESK για την Babini Office.

Το GOGGLE DESK δεν είναι ένα απλό γραφείο, αλλά ένα μοναδικό αντικείμενο σχεδιασμού, που αποτελεί την σύγχρονη εκδοχή του γραφείου διευθυντή και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Salone Internazionale del Mobile του Μιλάνο.

Διακόσμηση και ανακύκλωση: χρήσιμος συνδυασμός!

Η κ. Δανάη διάβασε το άρθρο μας ‘Ανθοδοχεία από γυάλινα μπουκάλια’ και δημιούργησε το δικό της βάζο.

Ένα άδειο διάφανο μπουκάλι από ρετσίνα ‘Αμπελήσιους’ άλλαξε χρήση και έγινε ένα όμορφο, κομψό βάζο για αγριολούλουδα.

Οι φωτογραφίες που μας έστειλε από το εξοχικό της δείχνουν θέσεις για το βάζο είτε μπροστά στον ξυλόφουρνο, είτε στο πρέκι της ψησταριάς, που δημιουργούν μια όμορφη καλοκαιρινή ατμόσφαιρα!

Συνήθως, οι περισσότεροι χώροι των κτιρίων, μπορούν ξεκάθαρα να κατηγοριοποιηθούν σε κλειστούς χώρους (υπνοδωμάτια, μπάνιο, κλπ) και σε ανοιχτούς (αυλές, μπαλκόνια,κλπ). Πολλές φορές όμως, η μαγεία της αρχιτεκτονικής βρίσκεται σε εκείνους τους χώρους που ακροβατούν ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό, ανάμεσα στο υπαίθριο και το κλειστό. Τέτοιοι μαγικοί χώροι είναι και οι εσωτερικοί κήποι των σπιτιών του Μαρόκο.

Στο Μαρόκο, οι περισσότερες παραδοσιακές κατοικίες, κυρίως βέβαια τα παλάτια και τα αρχοντόσπιτα, διαμορφώνονταν γύρω από μια κεντρική, ορθογώνια αυλή. Οι κατοικίες αυτές ονομάζονταν Riad, από την αραβική λέξη ‘ryad’ που σημαίνει κήπος.

Το κύριο χαρακτηριστικό των κτιρίων αυτών είναι η δροσερή, εσωτερική αυλή, και ο εσωστρεφής χαρακτήρας τους. Όλα σχεδόν τα δωμάτια έχουν θέα σε αυτήν την ιδιωτική αυλή. Αντίθετα τα παράθυρα που 'βλέπουν' προς το δημόσιο δρόμο είναι λιγοστά και μικρά. Οι κατοικίες Riad είναι συνήθως μονώροφες, δηλαδή με ισόγειο και έναν όροφο. Τον όροφο μάλιστα περιτρέχει ένα εσωτερικός, ανοιχτός διάδρομος (μπαλκόνι) που επίσης 'βλέπει' στο αίθριο.

Κατοικία στο Μαρόκο, που εγκαταλείφθηκε στη φθορά του χρόνου. Τα ξύλινα υποστυλώματα του εξώστη, που στηρίζουν το στέγαστρο και τα κιγκλιδώματα, θυμίζουν τα αντίστοιχα υποστυλώματα της παραδοσιακής Μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής (τα ντιρέκια). - https://en.wikipedia.org/wiki/File:Riad_Marrakech_unrenoveted.JPG

Οι ερμηνείες για την ενσωμάτωση εσωτερικών κήπων στην αρχιτεκτονική του Μαρόκο είναι πολλές και τα αίτια σύνθετα (κλιματολογικά, ιστορικά, κλπ). Άλλωστε η τυπολογία της κατοικίας με εσωτερικό αίθριο συναντάται στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική πολλών λαών.

Θα μπορούσε ακόμα να εντοπιστεί και στις σύγχρονες πόλεις, όπου τα οικοδομικά τετράγωνα, κλείνονται περιμετρικά με ψηλές πολυκατοικίες και στο κέντρο αφήνεται ένα μεγάλο κενό.

Μερικοί υποστηρίζουν, ότι οι εσωτερικοί κήποι του Μαρόκο κατασκευάζονταν, για να εξυπηρετούν καθημερινές λειτουργίες καθώς και για να περνούν ευχάριστα τον χρόνο τους οι γυναίκες. Λόγω των αυστηρών εθίμων και της ισλαμικής παράδοσης, έπρεπε να περνούν τον περισσότερο χρόνο μέσα σε ένα κλειστό και προστατευμένο περιβάλλον, μακριά από τη δημόσια ζωή. Επιπλέον, δημιουργούν μια υπέροχη ατμόσφαιρα, προστατευμένη από τις καιρικές συνθήκες, μια όαση που ο επισκέπτης μπορεί να αντιληφθεί μόνο αν εισέλθει από τους πολυσύχναστους και ζεστούς δρόμους του Μαρόκο σε μια παρόμοια ήσυχη και δροσερή αυλή.

Εσωτερική αυλή σε μαροκινή κατοικία (Riad), που αποκαταστάθηκε και χρησιμοποιείται ως εστιατόριο ή ξενοδοχείο. Στο κέντρο βρίσκεται το συντριβάνι. - https://en.wikipedia.org/wiki/File:Riad_Fez_1.JPG

Η διαμόρφωση των κήπων των παραδοσιακών Riad ήταν πολύ απλή. Συνήθως φυτεύονταν τέσσερα δέντρα (πορτοκαλιές ή λεμονιές) στις γωνίες και στο κέντρο τοποθετούνταν ένα σιντριβάνι. Τα υπέροχα αρώματα των εσπεριδοειδών και η δροσιά του νερού, αποτελούσαν και τα κύρια συστατικά της αρχιτεκτονικής. Η απλότητα αυτή βέβαια δεν ακολουθούνταν και στις επενδύσεις, καθώς οι περισσότερες επιφάνειες των δαπέδων, των κυλινδρικών υποστυλωμάτων, των τοίχων, κλπ ντύνονταν είτε με το επίχρισμα Tadelakt είτε με πολύχρωμα, κεραμικά πλακάκια.

Σχεδόν όλα τα δωμάτια, είχαν θέα σε αυτόν τον ιδιωτικό κήπο. Αντίθετα τα παράθυρα που έβλεπαν στο δρόμο ήταν λιγοστά και μικρότερα - https://www.flickr.com/photos/joriavlis/5055481010/

Παρά την απλότητα της διαρρύθμισης του κήπου, οι επενδύσεις και τα σκαλίσματα ήταν πλούσια, αντίστοιχα της Αραβικής παράδοσης. - https://www.flickr.com/photos/rpt/3230523164/sizes/z/in/photostream/

Οι παραδοσιακές αυλές διαμορφώνονταν συμμετρικά, με τη φύτευση τεσσάρων δέντρων (πορτοκαλιών ή λεμονιών) στις γωνίες και την κατασκευή σιντριβανιού στο κέντρο. - https://www.flickr.com/photos/13643123@N02/1395598416/sizes/z/in/photostream/

https://www.flickr.com/photos/simonpocock/4015399624/sizes/z/in/photostream/

Σήμερα, πολλά από αυτά τα κτίρια, έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου. Διατηρούν όμως ακόμα κάτι από την παλαιά τους αίγλη. Αρκετά, έχουν αποκατασταθεί, ιδιαίτερα στις πόλεις που υποδέχονται τουρίστες όπως στο Μαρακές και στη Φες, είναι επισκέψιμα και επανα-χρησιμοποιούνται ως ξενοδοχεία και εστιατόρια. Για πρακτικούς λόγους, οι οροφές, αρκετών από αυτά τα αίθρια, έχουν στεγαστεί με διαφανείς όμως επιφάνειες, που επιτρέπουν στο φως να εισέρχεται, και έτσι οι κήποι μετατράπηκαν από ανοιχτούς χώρους σε εσωτερικά καθιστικά.


Αλλα ενδιαφέροντα άρθρα:

Στην Αθήνα, αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, αυτό που συχνά προκαλεί αρνητική εντύπωση είναι το ‘γκρι’ χρώμα των πολυκατοικιών και ειδικά των παλαιότερων, καθώς ένα παχύ στρώμα από σκόνη και ρύπους μοιάζει να έχει επικαθήσει, από καιρό πάνω στις όψεις τους.

Αν παρατηρήσετε προσεκτικά αυτές τις πολυκατοικίες, θα δείτε ότι πολλές από αυτές έχουν μια χαρακτηριστική ανάγλυφη επιφάνεια (με λακκούβες), που χωρίζεται ανά διαστήματα από κάθετες και οριζόντιες λωρίδες. Την αναγλυφότητα αυτή, την απέκτησαν μετά απο μια ειδική επεξεργασία του εξωτερικού επιχρίσματός τους, που ονομαζόταν ‘τεχνική αρτιφισιέλ’ (ή επίχρισμα τεχνητού λίθου). Η τεχνική αυτή ήταν πολύ διαδεδομένη κατά τις δεκαετίες 60 και 70.

Το βασικό πλεονέκτημα του 'αρτιφισιέλ' ήταν ότι οι επιφάνειες δεν χρειάζονταν επιπλέον χρωματισμό. Πέρα όμως από την πρακτικότητα, οι μηχανικοί επέλεγαν αυτήν την επεξεργασία καθώς θεωρούσαν ότι έδινε ένα πιο ενδιαφέρον αποτέλεσμα στην όψη και ταίριαζε με το ύφος της μεταπολεμικής Αθήνας. Δυστυχώς το πλεονέκτημα της εποχή εκείνης, δηλαδή η αποφυγή του χρωματισμού, μετατράπηκε σε μειονέκτημα, καθώς τα κοίλα σημεία των τοίχων, οι λακκούβες δηλαδή, έχουν την τάση να συγκεντρώνουν στο εσωτερικό τους ρύπους και σκόνη. Αν παρατηρήσετε προσεκτικά και συγκρίνετε τις πολυκατοικίες μεταξύ τους, θα δείτε ότι οι επιφάνειες με την τεχνική ‘αρτιφισιέλ’ είναι σχεδόν 'μαύρες'.

Οι επιφάνειες αυτές, όχι μόνο ευνοούν την συγκέντρωση της σκόνης αλλά επιπλέον δεν μπορούν και να βαφούν.

Παρόλα αυτά, η τεχνοτροπία αυτή θα πρέπει να διατηρηθεί καθώς αντιπροσωπεύει την αρχιτεκτονική των αστικών πολυκατοικιών των περασμένων δεκαετιών. Όμως, πολλοί ιδιοκτήτες διαμερισμάτων αγνοούν τον τρόπο συντήρησης των επιφανειών αυτών και προχωρούν σε χρωματισμούς με πλαστικά χρώματα. Η λύση αυτή είναι μεν πιο εύκολη αλλά είναι προσωρινή, και έτσι σε σύντομο χρονικό διάστημα οι τοίχοι χρειάζονται πάλι βάψιμο και συντήρηση. Η ενδεδειγμένη λύση είναι ο καθαρισμός από ειδικό συνεργείο (για παράδειγμα με μηχανήματα ατμού).

Τέτοιες πολυκατοικίες, υπάρχουν διάσπαρτες σε όλη την Αθήνα, όπως για παράδειγμα στην πλατεία Κολιάτσου, στη Φωκίωνος Νέγρη αλλά και στα κέντρα των περισσότερων Ελληνικών πόλεων.

Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της τεχνικής αρτιφισιελ είναι:

  • Οι στρώσεις των τυπικών επιχρισμάτων είναι συνήθως τρεις. Στην τεχνική ‘αρτιφισιέλ’ η τελευταία στρώση έχει μεγάλο πάχος (1- 2 εκατοστά) ώστε να μπορεί να λαξευτεί χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να αποκαλυφθεί το υπόστρωμα. Όποτε πάνω στη δεύτερη στρώση γίνονταν χαρακιές που βοηθούσαν στην καλύτερη πρόσφυση και συγκράτηση της παχύτερης και βαρύτερης τρίτης στρώσης.
  • Οι δυο πρώτες στρώσης γίνονταν από τσιμεντοκονίαμα ενώ η τρίτη από τσιμεντομαρμαροκονίαμα.
  • Η ιδιαίτερη απόχρωση της επιφάνειας επιτυγχάνονταν με την προσθήκη χρωστικών υλών στη μάζα του κονιάματος και όχι με εξωτερική βαφή.
  • Μετά το τρίψιμο και την σκλήρυνση της τελευταίας στρώσης ξεκινούσε η λάξευση με διάφορα εργαλεία και σε διάφορα πάχη και διευθύνσεις. Έτσι το αποτέλεσμα και το βάθος της λάξευσης διέφερε, πχ. άλλοτε συναντάται λεπτή λάξευση και άλλοτε με κοιλότητες μεγαλύτερης διαμέτρου.
  • Η επιφάνεια έπρεπε να λαξευτεί από τον ίδιο τεχνίτη ώστε το τελικό αποτέλεσμα να έχει ομοιομορφία. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι το αποτέλεσμα κάθε χειροποίητης εργασίας εξαρτάται κυρίως από την προσωπική δεξιοτεχνία του δημιουργού. Έτσι η επιφάνεια χωρίζονταν σε μικρότερα τμήματα με λωρίδες (πλάτους 4-6 εκατοστών) ώστε ο συγκεκριμένος τεχνίτης που αναλάμβανε τη δουλειά να μπορούσε να διακόπτει ανά τακτά χρονικά διαστήματα την εργασία του.

Διακόσμηση με καθρέπτεςΚαθρέπτες: ένα κομψό, χρήσιμο, πολυλειτουργικό εργαλείο διακόσμησης.

Η συλλογή για το καλοκαίρι 2011 από τα καταστήματα Zara Home.

Οι Orange Architects ανέπτυξαν μια απλή, αλλά εξαιρετική εκδοχή του ‘κύβου’ για ένα κτίριο πολυτελών κατοικιών.

Οι Orange Architects, μια συνεργασία που ανέπτυξαν οι αρχιτεκτονικές φίρμες JSA, CIMKA and HofmanDujardin, από την Ολλανδία, κοινοποιεί το σχεδιασμό ενός κτιρίου πολυτελών διαμερισμάτων στο οικόπεδο 941 στο Sin El Fil, μια περιοχή στην ανατολική Βηρυτό.

Με το χώρο της κουζίνας έχουν ασχοληθεί δεκάδες αρχιτέκτονες και σχεδιαστές, και συνεπώς δε θα δυσκολευτείτε να βρείτε την επίπλωση και τον εξοπλισμό που καλύπτουν τις ανάγκες σας. Όμως, πριν ξεκινήσετε τις επισκέψεις στα ειδικά καταστήματα ή το ξεφύλλισμα των περιοδικών design, θα πρέπει να σκεφτείτε σοβαρά τις ανάγκες σας, τόσο τις δικές σας όσο και των υπολοίπων μελών της οικογένειας.

Δυστυχώς, αρκετοί άνθρωποι εντυπωσιάζονται από μια ωραία φωτογραφία ή από τη βιτρίνα του καταστήματος και καταλήγουν σε λανθασμένες επιλογές που όμως δεν εξυπηρετούν τις καθημερινές τους ανάγκες αλλά ούτε ταιριάζουν στην προσωπικότητά τους.

Οπότε πριν συνεχίσετε την ανάγνωση αυτού του άρθρου, καλό είναι να διαβάσετε ένα προηγούμενο άρθρο, το Σχεδιασμός κουζίνας – Τα πρώτα βήματα, το οποίο θα σας βοηθήσει να συνειδητοποιήσετε τις ανάγκες σας αλλά και την πολυπλοκότητα του ζητήματος του σχεδιασμού.

Αφού λοιπόν έχετε κατανοήσει τι πραγματικά χρειάζεστε, είστε έτοιμοι να προχωρήσετε στο σχεδιασμό της κουζίνας, σε συνεργασία φυσικά με ειδικούς επαγγελματίες ή με τον αρχιτέκτονα σας.

Τι πρέπει να σκεφτείτε αν διαμορφώνετε την κουζίνα σε ήδη κατασκευασμένο κτίριο; (πχ. στην περίπτωση ανακαίνισης)

Αν πρόκειται να διαμορφώσετε την κουζίνα, εντος κτιρίου που έχει ήδη κατασκευαστεί, οι επιλογές σας είναι σαφώς πιο περιορισμένες, καθώς ο διατιθέμενος χώρος είναι συγκεκριμένος και οι σωλήνες ήδη εγκατεστημένοι.

Για παράδειγμα, η κατάργηση τοίχων, το γκρέμισμα τους δηλαδή, δεν είναι απλή απόφαση και απαιτείται η συμβουλή έμπειρου μηχανικού (αρχιτέκτονα μηχανικού ή πολιτικού μηχανικού). Αν ο τοίχος είναι φέρων (δηλαδή στηρίζει το κτίριο) ή "κρύβει" υποστύλωμα ή δοκάρι, δεν μπορείτε σε καμιά περίπτωση να τον καταργήσετε. Γενικά η κατάργηση οποιουδήποτε τοίχου (ακόμα και μη φέροντος) θα πρέπει να γίνεται κάτω από την επίβλεψη ειδικού μηχανικού (εξαιρούνται φυσικά οι τοίχοι από γυψοσανίδες).

Αν επίσης θέλετε να αλλάξετε τη θέση του νεροχύτη θα πρέπει αντίστοιχα να αλλάξετε και τις εγκαταστάσεις ύδρευσης και αποχέτευσης. Ομοίως, η συσκευή της κουζίνας απαιτεί ειδικό καλώδιο παροχής ηλεκτρικού ρεύματος. Οι αλλαγές όμως αυτές δεν είναι πάντοτε απλές, συνήθως απαιτούν σκαψίματα στους τοίχους, ενώ μπορούν να προκαλέσουν και προβλήματα διαρροών. Επιπλέον, θα πρέπει να σκεφτείτε και την οικονομική επιβάρυνση, καθώς τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να επενδυθούν σε λιγότερο χρονοβόρες επεμβάσεις αλλά περισσότερο εντυπωσιακές, όπως για παράδειγμα στην αγορά καινούργιας τραπεζαρίας, στην αντικατάσταση των πλακιδίων, στην τοποθέτηση καλύτερης ποιότητας μαρμάρου, κλπ.

Αποφασίζοντας τη διάταξη της κουζίνας

Αν έχετε άνεση στο σκίτσο, μπορείτε να κάνετε και μόνοι σας κάποια βασικά προσχέδια, αποφασίζοντας αρχικά τη θέση του νιπτήρα, του ψυγείου, της κουζίνας, κλπ. Το ιδανικότερο βέβαια είναι να συνεργαστείτε με κάποιον επαγγελματία, ο οποίος θα μπορέσει να ολοκληρώσει και τα κατασκευαστικά σχέδια.

Γενικά, ο χώρος της κουζίνας, διαιρείται σε τρεις βασικές λειτουργικές περιοχές

1. Στην περιοχή για το πλύσιμο των σκευών και των τροφίμων.

Το βασικό στοιχείο αυτής της περιοχής είναι ο νεροχύτης. Δεξιά και αριστερά του νεροχύτη θα πρέπει να υπάρχει πάγκος. Από τη μια μεριά θα πρέπει να υπολογίσετε ελεύθερο χώρο μεγαλύτερο των 45 εκατοστών και από την άλλη ελεύθερο χώρο μεγαλύτερο των 100 εκατοστών.

Αν επίσης, δημιουργείται γωνία στον πάγκο, από τη μία πλευρά του νεροχύτη, τότε θα πρέπει να υπολογίσετε 30 περίπου εκατοστά μεταξύ νιπτήρα και πάγκου.

2. Η περιοχή μαγειρέματος.

Η συσκευή μαγειρέματος (τα μάτια της κουζίνας) απαιτεί ελεύθερο χώρο και από τις δύο πλευρές περίπου 30 - 40 εκ. Αν επίσης, δημιουργείται γωνία στον πάγκο, τότε θα πρέπει να υπολογίσετε 30 περίπου εκατοστά μεταξύ νιπτήρα και πάγκου.

Το πρακτικότερο είναι ο πάγκος της κουζίνας, να κατασκευάζεται από άκαυστο υλικό (μάρμαρο, γρανίτης, κλπ) ώστε να μπορείτε να αφήνετε τα καυτά σκεύη πάνω του.

Αν έχετε επιλέξει φούρνο σε στήλη, θα πρέπει να προβλέψετε δίπλα, ένα πάγκο εργασίας τουλάχιστον 40 εκ. Αν ο φούρνος ανοίγει αριστερόστροφα, τότε ο πάγκος πρέπει να βρίσκεται στη δεξιά πλευρά.

3. Η περιοχή βοηθητικών εργασιών.

Η μαγειρική είναι μια σύνθετη διαδικασία που περιλαμβάνει ένα πλήθος εργασιών (κόψιμο, ξεπάγωμα, ανακάτεμα, κλπ). Οι εργασίες αυτές, εξυπηρετούνται συνήθως από τους πάγκους.

Ένας τυπικός πάγκος, έχει ύψος περίπου 90 εκατοστά, αλλά το ύψος του μπορεί να ποικίλει. Το βάθος του είναι περίπου 60 εκ. Γενικά όσο πιο μακρύς είναι ο πάγκος εργασίας, τόσο το καλύτερο.

Η μικρότερη διάσταση που θα πρέπει να υπολογίσετε για πάγκο είναι αυτή του 1 μέτρου.

Ορισμένοι σχεδιαστές προσθέτουν στην όλη διάταξη και ένα ψήλο πάγκο σερβιρίσματος.

Το τρίγωνο εργασίας

Γενικά σε κάθε κουζίνα σχηματίζεται ένα τρίγωνο εργασίας, που ενώνει το ψυγείο, την συσκευή μαγειρέματος και το νεροχύτη.

Ο χρήστης του χώρου, κινείτε συνήθως μεταξύ αυτών των τριών πυρήνων: την περιοχή καθαρισμού (νεροχύτη), την περιοχή μαγειρέματος (ηλεκτρική κουζίνα) και το ψυγείο. Για μέγιστη εργονομία οι πλευρές αυτού του τρίγωνου δεν πρέπει να είναι μικρότερες από 1.30 μέτρα αλλά και ούτε μεγαλύτερες από 2.50 μέτρα.

Φυσικά, στο ενδιάμεσο απαιτείται και μια ευρύχωρη περιοχή για την προετοιμασία φαγητού, και αυτή ιδανικά πρέπει να βρίσκεται εντός του τριγώνου. Για παράδειγμα, ο βοηθητικός πάγκος θα μπορολυσε να κατασκευαστεί ανάμεσα στη κουζίνα και το ψυγείο.

Τυπικές διατάξεις κουζίνας.

Αν και υπάρχουν δεκάδες διαφορετικοί τύποι κουζίνας, εντούτοις οι περισσότεροι τύποι μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε ένα από τους παρακάτω τύπους.

Ο γραμμικός τύπος

Δεν είναι ιδιαίτερα πρακτικός από άποψη κινήσεων μέσα στην κουζίνα ενώ απαιτεί μεγάλο μήκος. Συνήθως επιλέγεται, όταν δεν διατίθεται ξεχωριστός χώρος για την κουζίνα, για παράδειγμα όταν η κουζίνα διαμορφώνεται σε έναν από τους τοίχους του καθιστικού.

Η διάταξη διάδρομος

Πρακτική διάταξη αλλά ενδεχόμενα να δημιουργηθούν προβλήματα κινήσεων όταν δύο ή περισσότερα άτομα εργάζονται ταυτόχρονα

Η διάταξη τύπου Γ

Δημοφιλής διάταξη, που δημιουργεί πολύ ελεύθερο χώρο για εργασία και κίνηση

Η διάταξη τύπου Π

Απαιτεί πολύ χώρο, αλλά αν οι διαστάσεις το επιτρέπουν, μπορεί να δημιουργηθεί κεντρική νησίδα.

Η Διάταξη κλειστού τύπου

Δημιουργεί μεγάλους χώρους εργασίας. Συνίσταται, όταν η κουζίνα είναι ενιαία με το καθιστικό και απαιτείται οριοθέτηση των χώρων.

Αφού λοιπόν καταλήξετε στη διάταξη που ταιριάζει περισσότερο στο χώρο σας μπορείτε να προχωρήσετε στο σχεδιασμό των λεπτομερειών. Επίσης οι θέσεις των ανοιγμάτων, όπως ένα παράθυρο με ενδιαφέρουσα θέα, παίζει ιδιαίτερο ρόλο στη διάταξη της κουζίνας.

Το τραπέζι του φαγητού

Αρκετές φορές στην κουζίνα, τοποθετείται τραπέζι ή δημιουργείται κεντρική νησίδα. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να προβλεφθεί ένας διάδρομος με πλάτος περίπου 1 μέτρο, που θα επιτρέπει την άνετη κίνηση γύρω από το τραπέζι. Αν η μια πλευρά του τραπεζιού είναι κοντά σε τοίχο, τότε η απόσταση που πρέπει να έχει από αυτόν, προκειμένου να μετακινείται το κάθισμα ελεύθερα, είναι περίπου 90εκ.

Οι χώροι αποθήκευσης

Τα αναρτημένα ντουλάπια τοίχου

Τα ντουλάπια τοίχου έχουν βάθος περίπου 30 εκατοστά.

Το ύψος τους βέβαια διαφέρει και κυμαίνεται από 30 έως 90 εκατοστά. Απέχουν από το έδαφος περίπου 1.35 μετρά και πάνω από τον πάγκο εργασίας 45 εκατοστά.

Το ύψος των ντουλαπιών εξαρτάται από το ύψος των χρηστών. Δεν έχει κανένα νόημα να κατασκευάσετε πολύ ψηλά ντουλάπια, αν δεν μπορείτε να έχετε άνετη πρόσβαση σε αυτά.

Τα ντουλάπια κάτω από τον πάγκο

Κάτω από τον πάγκο της κουζίνας, προβλέπονται αποθηκευτικοί χώροι, χωρισμένοι σε κάθετες μονάδες. Οι πιο συνηθισμένοι είναι οι παρακάτω

1. Μονάδα με ένα ντουλάπι

2. Μονάδα με δύο ντουλάπια

3. Μονάδα με συρτάρι και ντουλάπι από κάτω

4. Μονάδα με 3 ή 4 συρτάρια

Ακριβώς κάτω από το νεροχύτη διέρχονται οι υδραυλικές εγκαταστάσεις, οπότε δεν μπορεί να κατασκευαστεί συρταριέρα. Παρόλα αυτά, αρκετοί σχεδιαστές προτείνουν τη δημιουργία ενός συρταριού μικρού βάθους για την τοποθέτηση του απορρυπαντικού, των σφουγγαριών κλπ.

Οικολογικά, πρακτικά και μοντέρνα έπιπλα με πολύ στυλ!

Τα έπιπλα από χαρτόνι είναι οικολογικά, οικονομικά και πολύ ελαφριά. Υπάρχουν πολλά είδη επίπλων βιβλιοθήκες, τραπέζια, καθίσματα, κρεβάτια, χρηστικά αντικείμενα, ακόμη και φωτιστικά.

Επίσης το ρολό από χαρτόνι διαμορφώνει διακοσμητικές λύσεις πέρα από κάθε φαντασία.

Είναι 100% ανακυκλώσιμα, φιλικά προς το περιβάλλον, δίνουν ιδιαίτερο ύφος σε κάθε χώρο. Αποτελούν ιδανική επιλογή για το σπίτι ή το γραφείο, ειδικά για φοιτητικούς χώρους.

Συναρμολογούνται εύκολα χωρίς εργαλεία και αποθηκεύονται εύκολα καθώς γίνονται επίπεδα όταν διπλώνονται.

Για τους φίλους της οικολογίας και της χειροτεχνίας υπάρχει συλλογή σχεδίων με οδηγίες για να κατασκευάσετε μόνοι παιδικά έπιπλα από χαρτόνι. Πληροφορίες και οδηγίες: www.foldschool.com/_about/about_start/about_start.html

Πηγή φωτό

Κουζίνες σε άσπρο-μαύροΟι κουζίνες σε άσπρο-μαύρο είναι μία σύγχρονη, κομψή επιλογή.

Διαβάστε δωρεάν το σπάνιο βιβλιο, 'The Story of Architecture' του 1902.

Συγγραφέας: P. Leslie Waterhouse.

Το βιβλίο ξεκινάει από τα αιγυπτιακά χρόνια και φτάνει μέχρι την αναγέννηση. Διατίθεται ψηφιοποιημένο, από την ιστοσελίδα της βιβλιοθήκης των Σερρών.

Το άρθρο παρουσιάζει τις σημαντικότερες μεθόδους εξοικονόμησης ενέργειας που μπορούν να εφαρμοστούν στις εγκαταστάσεις φωτισμού του εσωτερικού χώρου.

Παρουσιάστηκε στην ημερίδα ‘Εξοικονόμηση και διαχείριση ενέργειας στα κτίρια’ στην Κέρκυρα (Ιούλιος 2009).

Διοργάνωση: Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας σε συνεργασία με το Περιφερειακό Τμήμα Νομού Κέρκυρας του ΤΕΕ.

Διαβάστε on-line: Εξοικονόμηση σε εγκαταστάσεις φωτισμού εσωτερικών χώρων

Συγγραφέας: Φραγκίσκος Β. Τοπαλής

Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο / Εργαστήριο Φωτοτεχνίας

Διαστάσεις που πρέπει να έχουν τα ανοίγματα στους τοίχους (από τούβλο σε τούβλο) προκειμένου να τοποθετηθούν οι πόρτες.

Προκειμένου να τοποθετηθούν οι πόρτες σε ένα κτίριο, ο κτίστης πρέπει να αφήσει τα απαραίτητα ανοίγματα στους τοίχους. Τα ανοίγματα αυτά ονομάζονται ανοίγματα κτίστη, γιατί δημιουργούνται στο στάδιο του κτισίματος των τοίχων. Οι διαστάσεις, που προβλέπονται από την αρχιτεκτονική μελέτη, πρέπει να είναι τυποποιημένες, ώστε οι έτοιμες πόρτες του εμπορίου να ταιριάζουν εύκολα στα ανοίγματα χωρίς να χρειάζονται πολλές τροποποιήσεις.

Έτσι λοιπόν για τις πόρτες, συνίσταται τα παρακάτω τυποποιημένα ανοίγματα στους τοίχους.

Για εξώπορτες (Θωρακισμένες)

Ιδανικό πλάτος (από τούβλο σε τούβλο) = 104 εκ. ή 99 εκ. ή 94 εκ.

Ιδανικό ύψος (από το μπετόν στο πρέκι) = 225 εκ.

Αν υπαρχει παταρι τότε απο μπετον σε πλάκα παταριου =217 εκ.

Για εσωτερικές πόρτες

Ιδανικό πλάτος (από τούβλο σε τούβλο) = 92 εκ. ή 82 εκ. ή 72 εκ.

Ιδανικό ύψος (από το μπετόν στο πρέκι)= 225 εκ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Decosoup.com

STYLING & DESIGN

Decobook.gr
© Copyright 2010 - DecoBook. All Rights Reserved