Διαστάσεις που πρέπει να έχουν τα ανοίγματα στους τοίχους (από τούβλο σε τούβλο) προκειμένου να τοποθετηθούν οι πόρτες.

Προκειμένου να τοποθετηθούν οι πόρτες σε ένα κτίριο, ο κτίστης πρέπει να αφήσει τα απαραίτητα ανοίγματα στους τοίχους. Τα ανοίγματα αυτά ονομάζονται ανοίγματα κτίστη, γιατί δημιουργούνται στο στάδιο του κτισίματος των τοίχων. Οι διαστάσεις, που προβλέπονται από την αρχιτεκτονική μελέτη, πρέπει να είναι τυποποιημένες, ώστε οι έτοιμες πόρτες του εμπορίου να ταιριάζουν εύκολα στα ανοίγματα χωρίς να χρειάζονται πολλές τροποποιήσεις.

Έτσι λοιπόν για τις πόρτες, συνίσταται τα παρακάτω τυποποιημένα ανοίγματα στους τοίχους.

Για εξώπορτες (Θωρακισμένες)

Ιδανικό πλάτος (από τούβλο σε τούβλο) = 104 εκ. ή 99 εκ. ή 94 εκ.

Ιδανικό ύψος (από το μπετόν στο πρέκι) = 225 εκ.

Αν υπαρχει παταρι τότε απο μπετον σε πλάκα παταριου =217 εκ.

Για εσωτερικές πόρτες

Ιδανικό πλάτος (από τούβλο σε τούβλο) = 92 εκ. ή 82 εκ. ή 72 εκ.

Ιδανικό ύψος (από το μπετόν στο πρέκι)= 225 εκ

Η μπερζέρα έγινε ποπ Ένα έπιπλο πολύ κομψό, εντυπωσιακό και χρηστικό για μεγάλους άνετους χώρους.

 

Πρωτοτυπία και υψηλό design στα έπιπλα για τον εξωτερικό χώρο.

Η πτυχιακή εργασία 'Φυτοδιακόσμηση και σύγχρονη βελτίωση του εσωτερικού περιβάλλοντος' πραγματεύεται το θέμα της σωστής τοποθέτησης και περιποίησης των φυτών, προκειμένου να βελτιωθεί η διαβίωση των ενοίκων στον εσωτερικό χώρο.

Η συγγραφέας της εργασίας, περιγράφει αναλυτικά, την κακή ποιότητα του αέρα και τη μόλυνση στο εσωτερικό των κτιρίων, λόγω των χημικών προιόντων, των οικοδομικών υλικών, της ρύπανσης, κλπ. Αναφέρεται, στη θετική επίδραση που μπορούν να έχουν τα φυτά (ως φυσικοί καθαριστές του αέρα) στην υγεία των ενοίκων, στην παραγωγικότητα των εργαζομένων, στη θετική εικόνα μιας επιχείρησης και στην αυξηση των πωλήσεων. Ωστόσο, το θέμα της επιλογής των κατάλληλων φυτών, είναι τόσο σύνθετο που χρεάζεται έναν κατάλληλα ειδικευμένο επαγγελματία.

Η τεχνολογία της Φυτοεξυγίανσης, μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του συνδρόμου 'του άρρωστου κτιρίου'. Βεβαια, για να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη, τα φυτά πρέπει να είναι υγιή και σε πολή καλη κατάσταση.

Στις τελευταίες σελίδες της εργασίας δίνονται συγκεκριμένα παραδείγματα κατόψεων, με περιγραφή των φυτών και των αντίστοιχων χώρων τοποθέτησης. Στο τέλος, υπάρχει αναλυτική λίστα διαφόρων φυτών εσωτερικού χώρου με πολύτιμες πληροφορίες.

Τίτλος πτυχιακής εργασίας:

Φυτοδιακόσμηση και σύγχρονη βελτιωση του εσωτερικού περιβάλλοντος

Σπουδάστρια:

Κωσταρη Ευανθία

Εισηγητής:

Αντωνίου Θεωδορος

Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας, Τμήμα Βιολογικών, θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας / Ηράκλειο, Μάρτιος 2010

Ανάγνωση Βιβλίου: Εδω

Απο την πτυχιακή εργασία " φυτοδιακόσμηση και συγχρονη βελτιωση του εσωτερικού περιβάλλοντος, Κωστάρη Ευανθία, 2010

Μια δημοφιλής επιλογή στα δάπεδα του καθιστικού, της κουζίνας, του μπάνιου, του εξωτερικού χώρου.

Η παραγωγή και η τοποθέτηση πλακιδίων από άργιλο(κεραμικά) ξεκινά από το 6000 π. Χ (εποχή Ραμσή στην Αίγυπτο).

Κατά τον 19ο αιώνα με την ανάπτυξη της βιομηχανίας άρχισε η παραγωγή μεγάλης ποικιλίας πλακιδίων με χρήση λευκής μάζας πορσελάνης.

Σήμερα αποτελούν το πιο διαδεδομένο υλικό για δάπεδα και επενδύσεις τοίχων.

Ποικιλίες πλακιδίων

Απλά πλακίδια γυαλιστερά ή ματ σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων

Πλακίδια με απεικονίσεις (σχέδια με το χέρι ή με διάφορες εκτυπώσεις που ολοκληρώνονται με ομάδες πλακιδίων, από καλλιτέχνες και αποτελούν ουσιαστικά έργα διακοσμητικής τέχνης)

Πλακίδια ειδικών χρήσεων (ανθεκτικά στη θερμότητα για τζάκια και φούρνους, για πολύ χαμηλές θερμοκρασίες)

Σε απομιμήσεις φυσικών λίθων, γρανίτη, αντιολισθηρά

Πλακίδια πολύ μικρών διαστάσεων (ψηφίδες από κεραμικό υλικό πορσελάνης)

Κατηγορίες πλακιδίων

Ανάλογα με το φινίρισμα τους

Ανυάλωτα: χωρίς σμάλτο στην επιφάνειά τους, με αυξημένη αντοχή στην καταπόνηση και τις χαμηλές θερμοκρασίες, με μικρό δείκτη απορροφητικότητας και υψηλή αντιολισθηρότητα. Είναι κατάλληλα για εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους υψηλής κυκλοφορίας

Υαλωμένα: επισμαλτωμένα, αδιάβροχα, σε γυαλιστερό, σατινέ ή ματ φινίρισμα της επιφάνειας τους

Ανάλογα με το ψήσιμο τους

Μονόπυρα (monocottura): έχουν βάση (μπισκότο) από άργιλο ή λευκή πορσελάνη και τελείωμα (σμάλτωση), τα οποία είναι ψημένα μαζί. Στην πίσω επιφάνεια φέρουν χαραγμένα τετράγωνα και μ’ αυτό τον τρόπο διακρίνονται από τα δίπυρα

Δίπυρα (bicottura): ψήνονται δύο φορές (μία το μπισκότο, πάντα αργιλικό και μία με το σμάλτο). Είναι μειωμένης αντοχής και ακατάλληλα για εξωτερικούς χώρους και χώρους μεγάλης κυκλοφορίας

Gres: έχουν βάση από πορσελάνη χωρίς σμάλτο, είναι μεγάλης αντοχής και είναι κατάλληλα για εξωτερικούς χώρους, πισίνες κ.λ.π)

Gres porcelanato: είναι τα λεγόμενα γρανιτοπλακακια υψηλής αντοχής

Κlinker: αποτελούνται από ενιαία μάζα λευκής πορσελάνης με επίστρωση χρώματος και ειδική υάλωση. Είναι αδιάβροχα, ανθεκτικά στα οξέα και τους ρύπους με μεγάλη μηχανική αντοχή. Κατάλληλα για εξωτερικούς χώρους με μεγάλη κυκλοφορία, για θερμοκρασιακές μεταβολές, κολυμβητήρια εξωτερικών χώρων κ.λ.π)

Cotto: κατασκευάζονται από αργιλοειδή μάζα σε χρώμα κεραμιδιού και ψήνονται σε ειδικά καλούπια. Είναι ανυάλωτα και κατάλληλα για εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους

Ποιότητες πλακιδίων

κατηγορία I (GROUP I): ελαφριάς καταπόνησης, μόνο σε τοίχους εσωτερικών χώρων

κατηγορία II (GROUP II): ελαφριάς καταπόνησης, σε εσωτερικούς τοίχους και δάπεδα λουτρών

κατηγορία III (GROUP III): μέτριας καταπόνησης σε εσωτερικούς χώρους μέτριας κυκλοφορίας

κατηγορία IV (GROUP IV): βαριάς καταπόνησης σε καταστήματα, τράπεζες, αεροδρόμια, σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους έντονης κυκλοφορίας

κατηγορία V (GROUP V): βαριάς και πολύ βαριάς καταπόνησης σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους υψηλής κυκλοφορίας με αυξημένη αντοχή στην απότριψη

Στο εμπόριο κυκλοφορούν διάφορες διαλογές Α΄, Β΄, εμπορική, αλλά μόνο η Α΄ διαλογή είναι χωρίς ατέλειες

Κριτήρια επιλογής

Η αισθητική τους (μέγεθος, σχέδιο, χρώμα) βασικά, αλλά και

Η κατηγορία τους, ανάλογα με το χώρο και τη χρήση

Η διαλογή τους (Α΄, Β΄, εμπορική κλπ.)

Η τελική επιφάνεια (λεία ή αδρή, υαλωμένη ή όχι, αντιολισθηρή ή όχι)

Η Αντοχή τους σε χημική προσβολή (ανθεκτικά στα απορρυπαντικά)

Πλεονεκτήματα των πλακιδίων

Μεγάλη ποικιλία μεγεθών, χρωμάτων, υφών

Πολύ καλά τεχνικά χαρακτηριστικά

Εύκολη συντήρηση

Υψηλή υγιεινή

Μεγάλη αντοχή στο χρόνο

Τελικά η επιλογή είναι δική σας!

Πηγή φωτό

  • http://www.fliesenparadies.at/index.php?page=1025258777&f=1&i=1454157898&s=1025258777
  • http://www.flickr.com/photos/robven/3142027266/
  • http://wohnen.immonet.de/waende-boeden/bodenfliesen.html
  • http://wohnen.immonet.de/waende-boeden/fliesen.html
  • http://elitechoice.org/2008/10/03/luxtouch-diamond-flooring-and-tiles-offer-a-rich-appeal/
  • http://www.m-1projects.com.au/tiles/tiles.html
  • http://www.photolizer.com/images.php?design=Kitchen%20and%20Bathroom/Wall%20Tiles
  • http://interior.dstylish.com/tag/bathroom-floor-modern-tiles
  • http://www.mestercsempe.hu/kulcsszo/30x30
  • http://www.mestercsempe.hu/kulcsszo/30x30
  • http://www.flickr.com/photos/cimatti/600961392/sizes/l/in/photostream/
  • http://www.fliesenkrenn.at/neu/monaco.html
  • http://www.fuhrmann.ag/fliesen.htm
  • http://www.sfgalleryhouse.com/2011/01/kitchen-floor-tile-important-factors-you-should-consider/
  • http://www.lifepr.de/pressemeldungen/immowelt-ag/boxid/184897

Τρείς δημιουργοί ξεκίνησαν να κατασκευάζουν έπιπλα από «σκουπίδια» και πιο συγκεκριμένα από πεταμένη και άχρηστη ξυλεία.

Τα ξύλα συλλέγονται από τους δρόμους της Νέας Υόρκης και για αυτό η σειρά επίπλων τους ονομάζεται ‘Made of New York’ δηλαδή κατασκευασμένη από Νέα Υόρκη.

Κομμάτια ξύλων από παλιές οικοδομές, κάδους, παλέτες συσκευασίας κλπ, εντοπίζονται, μαζεύονται, επεξεργάζονται και επαναχρησιμοποιούνται προκειμένου να δημιουργηθούν χρηστικά αντικείμενα και έπιπλα όπως καθίσματα, βιβλιοθήκες, τραπέζια, παγκάκια, κλπ. Όλα τα έπιπλα είναι χειροποίητα.

Το αρχείο των αρχιτεκτονικών σχεδίων του καθηγητή Νικόλαου Μουτσόπουλου είναι προσβάσιμο από το διαδίκτυο.

Πρόκειται για μια μεγάλη συλλογή αποτυπώσεων (κατόψεις, τομές, όψεις, προοπτικά) πολλών παραδοσιακών κτισμάτων (κατοικιών, εκκλησιών, σχολείων, πλατειών, γεφυριών, κλπ) τόσο από την Ελλάδα όσο και από το βαλκανικό χώρο. Πολλά από τα κτίρια που παρουσιάζονται δυστυχώς δεν υπάρχουν πλέον, αφού το αρχείο καλύπτει το χρονικό διάστημα απο το 1960 και μεταγενέστερα.

Το υλικό βρίσκεται στην δικαιοδοσία του «Διεθνούς Ινστιτούτου Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής» που εδρεύει στη Βέροια.

Μερικές κατηγορίες, όπως αυτη των φωτογραφιών, είναι ακόμα υπό ανάπτυξη, ενώ δυστηχώς δίνονται ελάχιστες πληροφορίες για τα κτίρια.

Διαδικτυακός τόπος: www.architecturalfiles.com

Ενδιαφέροντα άρθρα:

Εκπληκτικές παρεμβάσεις στο αστικό τοπίο με τις καταπληκτικές τοιχογραφίες του Eric Grohe !!

"Κάθε έργο είναι μια μεγάλη περιπέτεια, αν το πάθος για το έργο και η έμπνευση είναι οι οδηγοί σας."
Eric Grohe, απόσπασμα από διάλεξη στο Columbus College of Art & Design

Ο Eric Grohe είναι ένας καλλιτέχνης που μεταμορφώνει συνηθισμένους σχεδόν αδιάφορους τοίχους κτιρίων σε εμπνευσμένα έργα τέχνης απίστευτης ομορφιάς ή αρχιτεκτονικές προσόψεις, που με την προοπτική τους δημιουργούν χωρικές οφθαλμαπάτες.

Σε συνεργασία με αρχιτέκτονες, σχεδιαστές, καλλιτεχνικές επιτροπές, εκπροσώπους των δήμων, ο Eric Grohe δημιουργεί τις αριστουργηματικές τοιχοποιίες του, που μεταμορφώνουν το κοινόχρηστο περιβάλλον, καθώς ο ίδιος πιστεύει ότι το έργο του πρέπει να προκαλεί και να εμπνέει το θεατή και όχι απλά να κοσμεί, αλλά να ενσωματώνεται στο αρχιτεκτονικό περιβάλλον του.

Καθώς οι γιγάντιες τοιχογραφίες του δημιουργούνται δημόσια και η διαδικασία αυτή διαρκεί αρκετούς μήνες, η κοινότητα έχει τη μοναδική ευκαιρία να παρακολουθεί τη σταδιακή δημιουργία ενός έργου τέχνης.

Κατά τη διάρκεια της 43χρονης καριέρας του, η δουλειά του Eric Grohe τιμήθηκε με πολλά βραβεία, ενώ έχει προβληθεί σε αναρίθμητα περιοδικά και μέσα ενημέρωσης.

Έχοντας δουλέψει με το τμήμα αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Cambridge, εικονογραφώντας τις ανασκαφές στη Γαλλία, το Ισραήλ, την Αγγλία, αλλά και στην Ελλάδα, ο κ. Grohe εξέφρασε την ελπίδα να δημιουργήσει μια τοιχογραφία στη χώρα μας, όπως η κ. Kathy Grohe μας ανέφερε σε επικοινωνία μας.

Αποτελεί και δική μας ευχή και επιθυμία να υπάρχει στην Ελλάδα μια αριστουργηματική τοιχογραφία από τον Eric Grohe, για τη δική μας, αλλά και τις επόμενες γενιές!

Ευχαριστούμε τον κ. Eric Grohe και την κ. Kathy Grohe για την ευγενική παραχώρηση του φωτογραφικού υλικού.

Περισσότερες λεπτομέρειες για τον Eric Grohe και τη δουλειά του στο site του: www.ericgrohemurals.com

Εντοιχισμένα έπιπλα και ευρυχωρίαΓια λειτουργικότητα και καλή εκμετάλλευση του χώρου, τα εντοιχισμένα έπιπλα είναι η κατάλληλη επιλογή

γράφει η Χρύσα Ξουβερούδη
Ιστορικός Τέχνης
Ζωγραφική – Αρχιτεκτονική, Βίοι παράλληλοι: η περίπτωση του Γιάννη Μόραλη

Είναι γνωστό πως η αφετηρία στη δημιουργία ενός κτιρίου είναι μια ιδέα που γεννιέται στο μυαλό ενός αρχιτέκτονα και ενσαρκώνεται σχεδιαστικά στο χαρτί. Ο αρχιτέκτονας για να προωθήσει την ιδέα του συχνά καταφεύγει στο χώρο της ζωγραφικής ανακαλύπτοντας τη δυναμική του χρώματος και δεν είναι λίγες φορές που το εικαστικό έργο συναγωνίζεται την αρχιτεκτονική κατασκευή. Είναι σύνηθες, λοιπόν, σε μία έκθεση αρχιτεκτονικής να πρωταγωνιστεί το σχέδιο ή και η ζωγραφική με χρώμα και πολλοί από τους stararchitects του 20ου αιώνα αλλά και Έλληνες αρχιτέκτονες θα μπορούσαν να διακριθούν για το ζωγραφικό τους έργο.

πηγή: www.dimitriathess.gr

Η περίπτωση του Πικιώνη είναι χαρακτηριστική και η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς, αποκάλυψε το ζωγραφικό του ταλέντο αλλά υπογράμμισε και τη συγγένεια της ζωγραφικής με την αρχιτεκτονική. Ενώ αυτή η σχέση είναι σχεδόν αυτονόητη, η αντίστροφη πορεία από τη ζωγραφική στην αρχιτεκτονική είναι σπανιότερη και θα τη φωτίσουμε με αφορμή την έκθεση του Γιάννη Μόραλη στο Μουσείο Μπενάκη στην Κουμπάρη.

πηγή: www.eikastikon.gr

Ο Γιάννης Μόραλης (1916-2009), γνήσιος εκφραστής των ιδεών που κατέθεσε στην τράπεζα της ελληνικής τέχνης η γενιά του ’30, πειραματίστηκε σχεδόν με όλα είδη της τέχνης προσπαθώντας να προσδιορίσει την ελληνική ταυτότητα με διεθνείς όρους. Μαθητής του Κ. Παρθένη και του Ο. Αργυρού στη ζωγραφική και του Γ. Κεφαλληνού στη χαρακτική, συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Ακαδημία της Ρώμης, όπου παρακολούθησε μαθήματα ψηφοθέτησης και στο Παρίσι όπου ασχολήθηκε με την τεχνική της νωπογραφίας.

πηγή: www.eikastikon.gr

Πολύπλευρο ταλέντο, αξιοποίησε τη μαθητεία του στις διάφορες τεχνικές, στην εικαστική προβολή ποικίλων υλικών. Ο διακαής πειραματισμός τον ώθησε σε διαδοχικά περάσματα από διάφορα εικαστικά είδη με αξιοπρόσεκτη μορφολογική συνέπεια. Έτσι μοιραία, χωρίς ακαδημαϊκό υπόβαθρο και έφεση στα μαθηματικά ή τη γεωμετρία, φλέρταρε και με την αρχιτεκτονική και προώθησε παρεμβάσεις σε πάνω από τριάντα κτίρια ενώ κατέθεσε 120 σχέδια και προσχέδια.

Απρόθυμος να αναγνωρίσει στη δημιουργία του τη χρηματιστηριακή της δυναμική, χαρίζει στο Μουσείο Μπενάκη το σύνολο του έργου του που αφορά τις αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις και παρουσιάζεται σήμερα. Ανάλογη ήταν η στάση του και με τα πρώιμα ζωγραφικά του έργα που αποφάσισε να τα δωρίσει στην Εθνική Πινακοθήκη παρά την επίμονη ζήτηση για πώληση σε ιδιαίτερα υψηλές τιμές. Η συμπόρευση του ήθους με το ταλέντο αναδεικνύει το δάσκαλο που δεν περιορίζεται στο ρόλο του στην ΑΣΚΤ, αλλά επιδιώκει να διευρύνει τον κύκλο των μαθητών του, συμπεριλαμβάνοντας τον καθένα από μας στην εικαστική μύηση.

πηγή: www.flickr.com

Η περιπέτεια στον κόσμο της αρχιτεκτονικής ξεκινά για τον Μόραλη με τη διαμόρφωση των προσόψεων του ξενοδοχείου Hilton στην Αθήνα. Το πρώτο δείγμα μιας «αρχιτεκτονικής γοήτρου» που φιλοδοξεί να εισάγει την Αθήνα στο χάρτη του πολυτελούς τουρισμού, βασίζεται στα σχέδια των Εμμανουήλ Βουρέκα , Προκόπη Βασιλειάδη και Σπύρου Στάικου.

Παρά τον επιθετικό όγκο του που αντιδρά στην οριζόντια διάταξη των υπόλοιπων κτιρίων, διαταράσσοντας την απόλυτη πειθαρχία του αστικού ιστού, η καμπύλη που επιλέχθηκε ως λύση στο δύσκολο οικόπεδο, ευνοεί την κίνηση και εντείνει το ρυθμό. Στην αισθητική αναβάθμιση του κτιρίου, που τυπολογικά ανήκει σε μια διεθνώς καθορισμένη κατηγορία πολυτελών ξενοδοχείων, συμβάλλει αναμφισβήτητα η πρόταση του Μόραλη. Το πεντελικό μάρμαρο που από την αρχαιότητα πρωταγωνιστεί σε αρχιτεκτονική και γλυπτική, υποστηρίζει και μια σύγχρονη εικαστική πρόταση με επιρροές από τον Le Corbusier και έμφαση στην οριζοντιότητα και τη χρήση του κάναβου.

πηγή: www.flickr.com

Ο καλλιτέχνης κατανοώντας τον χαρακτήρα και τη ρυθμολογία του κτιρίου, ακολουθεί όπως ο ίδιος ομολογεί την αίσθηση του. Η αίσθηση του όγκου, των διαστημάτων, του πλήρους και του κενού, του απέριττου και του γραμμικού επικυρώνεται από το δημιουργό.

Η γεωμετρική αντίληψη του χώρου και των μορφών είναι ένα στοιχείο που ειδικότερα ο Μόραλης, αλλά και γενικότερα οι καλλιτέχνες της γενιάς του, προωθούν. Με βαθιά επίγνωση της μοντερνιστικής προσέγγισης που ευνοεί την καθαρή, αυστηρή οργάνωση του χώρου χωρίς κοσμητικές φλυαρίες, ο δημιουργός ανακαλεί αρχαιοελληνικές μνήμες για να επισφραγίσει την ελληνικότητα της πρότασης του. Ο γεωμετρικός αμφορέας από το Διμήνι, οι αρχαϊκές λήκυθοι δίνουν την αφορμή για την εικαστική πραγμάτευση. Η διαφορά τώρα είναι πως ο καλλιτέχνης επιλέγει αυτή τη λύση όχι από αδυναμία έκφρασης αλλά από συνειδητό προσανατολισμό σε μια δωρική διατύπωση που δε θα απειλεί αλλά θα προωθεί την καθαρή γραμμή του κτιρίου.

Αποκηρύσσει το χρώμα και το κεραμικό, γιατί μια τέτοια λύση θα παρέπεμπε στη Μεσοποταμία, θυμίζοντας την πύλη της Βαβυλώνας, ενώ ο ίδιος θέλει να υπογραμμίσει τη σχέση του κτιρίου με την ιστορία της πόλης. Ανανεώνει τα σύμβολα και τους πρωταγωνιστές, δημιουργώντας ένα αφαιρετικό σκηνικό με πρωταγωνίστρια την Αθηνά που δέχεται τις προσφορές των παρθένων. Με μοντέρνα γλυφίδα ο Μόραλης ξαναγράφει την ιστορία των Παναθηναίων στο λευκό μάρμαρο, με τις αυλητρίδες και τις κανηφόρες να διαδίδουν το μήνυμα της διασκέδασης και της φιλοξενίας.

Η δημιουργία του Μόραλη διαπνέεται από τις αρχές ενός ελληνοκεντρικού μοντερνισμού που ξεκινά από τη βυζαντινή αυστηρότητα για να καταλήξει στη δωρική λιτότητα και τη σαφή οργάνωση του χώρου. Στα περισσότερα έργα χωρίς να αντιγράφει δουλικά μοτίβα, ανακαλεί μνήμες από το αρχαιοελληνικό παρελθόν και τα αναδεικνύει μέσα από τη δυναμική των υλικών, μάρμαρο στην περίπτωση του Χίλτον, ξύλο στο υποκατάστημα της Citibank, κεραμικό στη Σχολή Μωραΐτη. Τα λόγια του Ελύτη ερμηνεύουν γενικότερα το έργο του και ειδικότερα το κεραμικό σύνολο στη σχολή Μωραΐτη. «Με ένα ολιγοψήφιο αλφάβητο στα χέρια του, όπου τα στοιχεία που επανέρχονται περισσότερο είναι οι δύο αντίθετες καμπύλες, η ώχρα και το μαύρο, επέτυχε ο Μόραλης να μετατρέψει την ομιλία των πραγμάτων σε οπτικό φαινόμενο…».

πηγή: arthrosyllektis.blogspot.com

πηγή: Προσωπικό αρχείο

Στο πλαίσιο της έκθεσης έχει κανείς την ευκαιρία να δει και τα σχέδια που δίνουν την δισδιάστατη εκδοχή της αρχιτεκτονικής πρότασης. Τελευταίος σταθμός στην πορεία των αρχιτεκτονικών παρεμβάσεων είναι ο σταθμός του μετρό στην Πανεπιστημίου (1999), με δύο προτάσεις μία σε κεραμικό πλακάκι και μία σε μέταλλο. Το σύμβολο επανέρχεται μέσα από τη δυναμική της καμπύλης και τη λιτότητα ενός αρχαϊκού λεξιλογίου, ενώ το μέταλλο προωθεί τη μοντέρνα αισθητική. Ο Μόραλης αντιλαμβάνεται και εκφράζει με ωριμότητα και σύνεση τις διαθέσεις και τις αναζητήσεις των καιρών χωρίς να χάνει τη νεανική του διάθεση. Σε καιρούς όπως οι δικοί μας, όπου κανείς μύθος δεν προκαλεί την αυτόματη ένταξη των δημιουργημάτων του ανθρώπου σε ένα γενικότερο σύνολο, το μόνο που απομένει στον ενσυνείδητο καλλιτέχνη είναι να υποκαθίσταται στο μηχανισμό της λειτουργίας των αλλοτινών μύθων και να τον ενασκεί στην ατομική κλίμακα… περιγράφει εύστοχα και με διαχρονική ισχύ, ο ποιητής.

πηγή: www.flickr.com

Τελευταίες Απαντήσεις

Decosoup.com

STYLING & DESIGN

Decobook.gr
© Copyright 2010 - DecoBook. All Rights Reserved